Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."

Bal rengi'nin hakim olduğu kısık gözleri ile nazikçe yüzümü kapatan peçeme odaklandı. "Çıkar şunu.."

Herkes rüyalarının hakimidir. Ben... Ben sadece bir mahkûmum. Yazılma Tarihi : 06.04.17 Yayımlanma Tarihi : 27.05.17