-Ale on się zmienił - wyszeptałam sama do siebie. Wpatrując się w chłopaka siedzącego w ławce pod oknem na drugim końcu sali. Jego włosy które kiedyś byłe brązowe teraz są czarne jak węgiel co fajnie kontrastuje z białą bandamą na jego głowie, dwa kosmyki włosów opadają mu na czoło. Zmienił styl, mogę stwierdzić to bez dwóch zdań. Ma na sobie czarne jeansy, bluzę z kapturem w tym samym kolorze i białe adidasy. Siedziałam zestresowana i zszokowany tą sytuacją patrząc na chłopaka w pewnym momencie on odwrócił głowę w moją stronę posyłając mi uśmiech pokazując przy tym zęby na których jest aparat. Szybko odwróciłam się w stronę tablicy. Nagle zauważyłam że coś przelatuje mi nad głową i upada na mojej ławce, to była mała karteczk. Bez zastanowienia się rozwinęłam ją : ........... Ślicznie wyglądasz buraczku....... Poczułam jak pieką mnie policzki właśnie dlatego w 3 klasie podstawówki Nicolas Stey nazwał mnie buraczkiem.

Dziewczyna która zabija wzrokiem, Wilczyca która nie powinna istnieć, Potwór żywiący się strachem, Nieuchwytny cień, Demon bez duszy, Niekończący się koszmar, Ta która ma puste spojrzenie Ale czy na pewno Czytasz na własną odpowiedzialność