"Ya Rab Kanını Gönder Bize; Ya Dünyanın Kötülüğünü Yok etsin, Ya Da Bize Yeniden Hayat Versin!" "Dua et, benim için dua et! Lütfen... Lütfen, bunu bir an önce yap.. Ah sevgili Rafael; anlamadın mı halen daha? Gökte ki tahtını bırakıp da, dünyamıza geldi. Önce seninle tanışmamı sağladı, ardından benim kutsal mekana girmemi emretti ve kendi evinde canımı alıyor. Ben üzgünüm Rafael; sevgi sabreder, sevgi dayanır, sevgi kucaklar, sevgi bağışlar.. Ama ben üzgünüm Rafael.. Seni çok geç buldum ama çok erken kaybediyorum. Sabret! Dayan! Kucakla! Ve beni bağışla sevgili Rafael... Tanrı gülümsüyor, bunu görebiliyorum..." Diriliş ümidi içinde ölmüş olan kardeşlerimizi ve merhametine sığınmış tüm ölülerimizi hatırla...

alev insanlarla dolu bir liseye gidiyo ama vampirine orada sahip cikamiyo ve her hafta bir insan ölüyo abisi insanları olduren kisi alev oldugunu ogreniyo ve bunu babasina anlatiyor babasi boyle devam edemeyeceği için onu vampir okuluna gonderiyor bakalim orada kendisini neler bekliyor hadi gelin hep birlikte öğrenelim...

.

ACI

Mavi huzurdur demişsin bunu söylerken pembeye aşık olan birini Maviye aşık edeceğini bilmiyordun değil mi?sen benim Mavi'm oldun ve ben Maviye tutuldum. 💙 (Sonra da hayatımdaki tüm mavilere teker teker veda ettim, siyaha sarıldım.) O9 .03 .2016 12.08.2017 Eğer bu hikayeyi wattpad harici bir platformda okuyorsan, kötü amaçlı yazılım saldırısı riskinde olabilirsin. Eğer bu hikayeyi orijinal halinde ve güvenli bir şekilde okumak istiyorsan lütfen, " Wattpad'deki @neyimvarbendenbaska" isimli profilimden oku. "Teşekür ederim♡"

İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017

"Adımı Bay Kümülatif koydum belki tarifine yakın bir isim olur diye, belki anlayandan çok anlatana yakın bir isim olabilir diye." Beyhude dedim olmamışlıklarıma , fazlalanmışlıklarıma kenarda kalmışlıklarıma, kalbi ihlal yaptım sonra kalıplara sığdıramadım gerçeklerimi, gönülden estiği gibi bıraktım bay kümülatif doğdu sonra bucak yerlerimde, bitmek bilmeyen çokluğumun tam ortasına.. * Bütün çalışmalarımın telif hakları alınmıştır.

En yetenekli öğrencileri toplayarak onlara en güzel geleceği vermekle ünlü okula davet aldım ve yatılı olarak bu okula geldim.Bir anda bütün hayatın değişebilir diyorlar. Bu okula geldim ama bu okuldan sadece bir şekilde çıkabilirim. ÖL YA DA ÖLDÜR. Benim gibi her şeyden habersiz 16 çocukla birlikte hayat mücadelesi vereceğim. Fakat en büyük sorun ise, sadece bir kazanan olacak. Gerçekten öyle mi? Eğer bu hikayeyi okursanız emin olun ki bırakamayacaksınız. En sonda kimin kazandığını görmek istiyor musunuz? O zaman kitabı okumaya hemen başlayın! ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Merhaba bu hikaye benim ilk hikayem. Ben bu hikayeyi, DANGANRONPA adındaki bir animeden bakarak yazıyorum ama tabiki bazı değişiklikler yapacağım. Eğer bu animeyi izlediyseniz bu hikayeyi begenmeyebilirsiniz. Çünkü değişiklikleri kimse sevmez. Remix gibi oldu bu hikaye. Fakat Danganronpa yı izlemediyseniz gerçekten hoşunuza gidebilecek bir hikaye oldu. 》

Sana demlenen şiirler var