Kendim için de bir mezar kazdım... Her şey bittiğinde;huzurla,sonsuz uykuya dalacağım. Bazen ölüm sonsuz mutluluktur... Hikayenin Telif Hakkı Saklıdır.

Dokuz yaşında kaçırılarak bir akademiye kapatılmış, daha sonra kendi başarım ile oradan kaçmıştım. Her şeyin bitmediğinin farkındayken bile normal bir yaşam sürmek için çalıştım ama tekrar en başa döndüm. Üstelik iki ayrı taraf beni isterken, özenle seçim yapmak zorunda kalarak... Aslında oldukça sıradan ajan hikâyesiydi, Geçmişten Genetiğe adlı dosya ortaya çıkana kadar... Dicle Aksa genetiklerinin Seçilmiş olduğunu ve düşman akademide kardeşinin varlığını öğrenmişti. Tabi bunları ortaya çıkarmaya çalışırken kayıplar vereceğini bilmiyordu. Yetenekli bir ajan, küçük bir ekip, karşılık beklemeyen sadık bir adam ve en başından beri gizli düşmanları... Tüm bunlara rağmen, sizce geçmiş geçmişte kalacak mıydı? Özellikle de her şey bittiğinde... * * * AJAN içinde #9 29.07.2018 CASUS içinde #2 03.08.2018 DNA içinde #3 03.08.2018 TEŞKİLAT içinde #1 04.08.2018 GENETİK içinde #1 04.08.2018 * * *

Karşımdaki adamın bakışları ruhsuzdu. Taş kalpli ve duygusuzdu. Hareketleri sert ve umursamazdı. Tolgay Parçak Ruhumu öldüren ve zindanına hapis eden adamın ta kendisiydi. Kapak Tasarımı: silakosay

Genellikle yalnız olan bir kız ve sürekli bilmiş cevaplar veren bir erkek... Sakin bir hayatı olan kızın hayatı hiç tanımadığı ama zamanla tanımak isteyeceği kişilerin karşı evlerine taşınarak komşu olmalarıyla değişir... salıncağını kimseyle paylaşmak istemezken onunla kalbini aşkını paylaşacak bir kız ile ne kadar istemese de başaramayıp ona aşık olan bir erkeğin bilmece gibi aşkları... erkeğin kıza aşkı tekrardan inandırma çabası ve birbirlerine olan karmaşık bakışları.... erkek kızın ukala komşusu iken kız erkeğin sakar prensesi olacaktır... ve onları ilginç bir son bekliyordur... ---o salıncak benimdi!!! ---kalbinle beraber onuda çaldım!!!