Πριν προλάβω να κάνω έστω και ένα βήμα έξω από το δωμάτιο, μια παλάμη τυλίγεται στο μπράτσο μου τραβώντας με προς τα πίσω. Πέφτω απαλά πάνω στο παχύ και αφράτο χαλί και νιώθω το σώμα του να ανεβαίνει στο δικό μου. Τα πόδια του φυλακίζουν τα δικά μου ανάμεσά τους, ενώ οι παλάμες του κρατάνε δυνατά τα χέρια μου πάνω από το κεφάλι μου. Άντε πάλι! Τι κόλλημα έχει αυτός ο άνθρωπος να με ρίχνει συνεχώς στα πατώματα!; Όχι, ότι σου αρέσει που είσαι στο έλεός του, μικρή κουτοπόνηρη μουσίτσα! ''Ξέρεις Άντα, νομίζω ότι αφήσαμε κάτι στην μέση πριν από 5 εβδομάδες.'' ψιθυρίζει στο αυτί μου, κάνοντας την καρδιά μου να χάνει έναν χτύπο. Γαμώτο, θα με τρελάνει αυτός ο άνθρωπος! Highest rank: #3 in Teen fiction Don't copy (but if you do it, do it with style)

Πέρασα με βιαστικά βήματα από μπροστά του αποφεύγοντας να τον κοιτάξω στα μάτια γιατί ήξερα και μάλιστα πολύ καλά πως θα το φάω το κεφάλι μου!! -Βρε βρε βρε.... Νεφελάκι θα σε μαλώσω! Που πας και δεν μας λες κι εμάς?? Φτού σου το κέρατο μου! Με είδε!! Σταμάτησα να περπατάω και κατευθύνθηκα προς το μέρος του γεμάτη τσαμπουκά. Τρομάρα μου! -Λ-λογαριασμό θα σου δώσω?? Πωω το τραύλισμα δεν με βοηθάει καθόλου αυτήν την στιγμή!! -Πως μου αρέσει όταν τραυλίζεις!... Μου είπε με ένα πλάγιο creepy χαμόγελο στο πρόσωπο του.... ΕΛΑ ΜΟΥ??! ⚠don't copy the story ⚠ *16.7.17* |#12| in teen fiction! *30.7.18*|#7 | in New! *30.7.18*|#1| in New! *13.8.18*|#1|in teen fiction!

Highest : #1 in spiritual Ήταν εκεί όταν κανένας δεν ήταν κοντά της ...η λεπίδα ...η μόνη αληθινη φίλη της ... Χόρευε στο ρυθμό που που οι δαίμονές της την επικαλουσαν να κάνει . Της άρεσε ! Της εδινε τη λύτρωση που δεν αντλούσε από πουθενά αλλού . Κάθε χαρακιά και ένα συναίσθημα που δεν μπόρεσε να εκφράσει , που δεν την άφησαν να κάνει! "Θα αυτοκτονήσω" έλεγε... Έβγαζε τα συναισθήματα της στους τοίχους της πόλης . Ζωγράφιζε -Shadow...- το ψευδώνυμο της... Κανένας δεν το ήξερε.... -Αργησα ? Με σκαναρε πρώτα . - Όχι , ίσα ίσα νωρίς ήρθες... Εγώ έρχομαι νωρίτερα για να ηρεμώ . - Να ηρεμείς από τι ? - Να ηρεμώ γενικά τον εαυτό μου . Τι με ήθελες ? Ωραία , έπρεπε να του το πω τώρα... - Χρειάζομαι μια χαρη .... Κοίταξε δεξιά και αριστερά. Κρυφογελασε. - Τη χάρη ?? Κομπιασα λίγο στην αρχή . - Εμμ...να. Θελω.... -Ναι....πάμε παρακάτω - Θα με μάθεις να δαμάζω το σκοτάδι μου ? Οι λέξεις βγήκαν από το στόμα μου και το σφηγμενο σώμα μου χαλρωσε . Το χαμόγελο χάθηκε κατευθείαν από το πρόσωπο του . Τα μάτια του γουρλωσαν . Έφυγε από τη θέση του και άρχισε να κινηται με αργά βήματα προς τα πάνω μου ....