Kendime ait şiirlerimi okuyun. bu şiirler sizi anlatıyor. bizim acılarımızı anlatıyor.

♡Başlama tarihi: 31.12.2017☆💫 Kitabın ismi ve kapağı değiştirilecektir. Not: BİR KİTABI KAPAĞINA BAKARAK DEĞERLENDİRMEYİN. İÇİNDE NE OLDUĞUNU BİLEMEZSİNİZ. Karanlığa ses veren çığlıklarım, sessizliği seçiyor. Dıșım gülerken, içim ağlamayı seçiyor. Bu dengesizlik de ne böyle? Artık hissizleșiyor muyum ne? Sahi sevgi beslemek zor muydu bu kadar? Ya da sevgini dile getirmek... Haykırıșlarım vardı ya hani eskiden. O artık yok iște. Kelimelerim bünyeme ters düştü. Öldü. Anlıyor musunuz? Gerçi anlasanız ne değişir bilmiyorum, bilemiyorum ama en azından benim hislerimi anlayın olur mu? Her satırımda benden bir parça var. Bu yazıyı okurken aslında beni okumuș oluyorsunuz. Ben bir kitabım. Her sayfamda mutsuzluk var. Mutluluk belki son satırlarımda, belki de son sayfalarımda saklıdır. Kim bilir belki içimizden birinin sevgisinde, minicik kalbinde, gözbebeklerinde gizlenmiştir. Umut var. Mutluluk yakındır. Az sabredin gençler!.. Son sözler: Gecelerin karanlığından uykusuzluk girdi gözlerime. Duygularım, enkazda yok olan bedenime elvada dercesine bakarken ben çoktan yorgunluktan halsiz düștüm. Sen dilinde yorgunluk, ben dilinde ölüm... Ve, Bedenim; ben artık çok yoruldum.