Sen benim kaderimde saklı olandın. Ben seni duâlarımla buldum. ~ ▶28 Haziran 2017➡ SPİRİTÜEL İÇİNDE EN YÜKSEK #22 Eylül 2015©

Kasabaya tanıdık bir yabancı geldi, bir menekşeyi hoyrat rüzgârıyla yeşerdiği kayalıktan söküp yolunun üzerine düşürdü. İlk yayım 11Haziran2021 Bitiş 20Mart2022 /Zamanın ötesine bir yolculuk, bir kasaba, mahzun bir menekşeyi peşine düşüren bir adam ve bir yol hikâyesi.

Yeni bir ateş söndürür başkasının yaktığını, Yeni bir acıyla hafifler eski bir ağrı.... Lavin Karayurt.... Kendini işine vermiş kuzeni ve annesi ile yaşayan biri.... Şehit babası sayesinde oldukça özgüvenli ve cesur biri.... Pastanesinde mutlu bir hayat sürerken hayatına bir anda giren biri ile hayatı değişir.... Karan Yalçınkaya.... Yalçınkaya holding sahibi oldukça zengin ve yakışıklı iş adamı... Zengin olduğu kadar da dindar bir adam. Dine olan bağımlılığını kendi içinde yaşıyor. Eniştesinin kaybından sonra sert ve sinir hastası birine dönüştü. Güven problemi olan Karanı hayata bağlayan kişi ise Lavin...

Küçücük Yaşta Attılar El Kapısına, Bağladılar urğanı boynuna. "Baba yalvarırım yapma bırak kolumu " babası sürükleyerek dar sokaklardan zorla götürüyordu onu. engel olamıyordu babasına. Dev bir kapının önün'de durdular . "Artık Yeni Evin Burası ,Bizi Unut ." genç kız gözleri yaşlı fısıltıyla"babaaa" şaşkınca kapılar açımış iki taraftan , genç kızı kolundan tuttuğu gibi avluya "Ver OĞLUMLA GELİNİMİ AĞAM ,AL KARINI " Fırlattı. Genç kız utançtan kafasını kaldıramıyordu. O ne yapmıştıki sadece 17 yaşındaydı.

arkamdan gözlerimi kapatmıştı. İstemsiz bir şekilde bağırmış; "Hayır hayır bu kadar ileri gidemezsin!" Diyerek ellerini itmiştim. Bana dokunan kişinin, Zeynep değilde şiir yazan kişi olduğunu sanmış, gelen kişinin Zeynep olduğunu görünce epey utanmış ve mahçup olmuştum. Kırıldığını anlayınca hemen sarılmıştım ona. Bu şiirleri yazan kişi akıl mı bırakmıştı bende? "Kırılma Zeynep'im. Başıma gelenleri duyunca bana hak vereceksin eminim."

BİR ÇERKES KIZI HİKÂYESİ

Annem yanımda olmadan nasıl yaşayacağımı, annemin 12 yıldır olmayışından öğrendim ama babam arkamda olmadan nasıl yaşarım? Hayatın zorluklarına beraber göğüs gerdiğimiz adam. O olmadan ben bir hiç, biz bir hiçiz...

İslami bir kurgudur... "Sen benim çabalarımı görmene rağmen tek tek sızdırdın bütün bilgileri." Dedi öfkeyle bağırarak üzerime gelmeye başlarken. Benim korkak adımlarım da ondan kaçarken parmağı havada savruluyordu. "Sen yılansın. Ben o kadar didinirken her şeyi gelip kolayca mahveden bir yılansın. Kinyas'ı dinlememeliydim. Seni asla bu mescide almamalıydım." Kindar sözleri ağzından hırsla dökülüyordu. Sırtım duvara çarpınca sertçe sarsıldım. Hemen önümde biten adamla titredim. Yok artık ben miyim köstebek. O kadar mı kötüyüm gözünde? Omuzlarımı sertçe kavrayıp yüzüme eğildi. "Benden o kadar nefret ediyorsun ki seni kaçıran adamlara bilgi bile taşıdın. Hiç mi utanmadın?" Derken sesi sonda çatladı. Çattığı kaşları inerken alt dudağı titredi. "Ben seni sevmiştim. Neden benden nefret ettin? Neden bana bunu yaptın? Ben seni sevmiştim." Son sözleri hıçkırıklarına karışırken alnını duvara dayadı. Gözyaşları omzuma damlarken şaşkınca kalakalmıştım. Şimdi bu adam bana köstebeğim diye hesap mı soruyordu? Vücudunun bana olan yakınlığına baktım nefesim tıkanırken. İçime dolan güzel kokuyu istemeye istemeye çektim. Elleri omuzlarımda sanki oraya ait gibi dururken bu adam duvara ağlıyordu. Onu omzuma çekmek isterdim ama buna cesaretim yoktu. Ben onun bu yaptığını asla yapamazdım. Duvara ağlıyordu. "Ben köstebek değilim." Dedim cılız sesimle fakat bu onun durulmasını sağladı. Omuzlarımdaki elleri bir nebze bollaştı. Omuzlarımdan kollarıma oradan ellerime ulaştığında ona bütün vücudum tepki veriyordu. Kendimden geçecek gibi hissederken tek dayanağım halâ dini nikahımız olmasıydı. "Didem." Dedi. Sesi adımı alladı pulladı ve bana geri verdi. Kalbim hızlanırken geri çekilip gözlerime baktı. Mavi gözlerim kahverengilerine duydu Yayın tarihi: 12.09.2021 Final tarihi: 02.01.2022

Babası ve annesini daha 4 yaşında trafik kazasın da kaybetmiş ve ömrünün geri kalanını amcasının ailesiyle geçirmişti. Kendisine talip olan 40 yaşında ki bir adamla ve amcasıgilin bu konuyu düşünmesiyle bir korku sarmıştı bedenini ama son anda başka bir talibi çıkmıştı. Köyün en yakışıklı ve dürüst örnek delikanlısı olan Çağan matematik öğretmeniydi ve Ankara'da yaşıyordu. Onun da aklında evlilik yokken annesinin ona bu kızı överek anlatmasıyla ve yetim olup , 40 yaşında ki dul bir adama verileceğini duyunca içine bir sıkıntı düşmüştü. Daha 20 yaşında genç bir kızdı ve okumasına izin verilmemiş, bunca zaman kendi evi olarak bir yeri görememişti. O an vicdanını ve içinde ki sesi dinledi ve o kızla evlenmeyi kabul edip, nikah işlemlerini halletti. Peki sonrasın da ne yapacaklardı? O kıza bunca sene yaramadığı aile sıcaklığını hissetirebilecek miydi? ••• Watpadde konu, kurgu ve isim açısından ilk kitaptır, tamamen şahsıma ait❗

🍁 -Hey!'dedi sesi atının nal seslerine bulanırken. Gelip tam önümde duraksamış, yorgun hayvan ağır ağır adımlamıştı. Bir doğan misali keskin bakışları sertçe geçti gözlerimden.'Yalnız çıkılmayacak denildi. Nereye gittiğini sanırsın?' -Yetti gayrı! Bana hesap sorup durma be adam! Kim sanırsın sen kendini?' dedim karakterimden beklenmeyecek kadar sert bir tavırla. Hafif çekik gece karası gözleri bana bakarken daha da kısılmıştı. Atına küçük bir adım attırıp atımın burnuna yanaştı. -Demirci Kasım oğlu Akın! Kutlu Kayı obasının beyi Osman Beyin alpi sanırım kendimi. Peki sen?' 'Gökten zembille inip düştün obanın ortasına. Hiçbir şey bilmem dersin, lakin ben bilirim ki bir gizlediğin var. Şimdi söyle bakalım. Asıl sen kendini kim sanırsın hatun? ' -Bildiğim yalnızca ismimdir. Hazan'ım ben. Nereden geldim, nereye gider idim bilmem. 'Sende var git yoluna. Benden size zarar gelmez Akın Alp. ' Kendinden başkasına zararı olmayan bir acizdim ben. Gizlediğim tek şey bu kitabın içine nasıl hapsolduğumdu. İki binli yıllardan bin üç yüz yılına nasıl gelebildiğimdi. Bâst-ı zamanım, tayy-i mekanımdı... Lakin bunları anlatsam ya meczup derlerdi bana veyahut büyücü. Diyemiyordum. Diyemediğim için de böyle çatıyordu bana kaşlarını. Atımın yönü obaya çevrilirken bir hamle ile kesmişti önümü. Ve geceden siyah gözleri beni alev misali yakarken fısıldadı. -Yolumun üstünde durursun Hazan hatun. Lakin bilesin ki ben dört nala giderken tökezlemem. Ne varsa acımaz, ezer geçerim...' 🍁 Hazan & Akın ......................