Gölgelerin içinde yaşamalıyım ben. Gölgelere mahkûm olmaya zorlanan bir bedenim, karanlığa ait olmak isteyen bir ruhum var. Hayatımsa yarım, adımın aksine nefessiz. Hayatın bana bir can borcu var ya da belki benim ödemem gereken bir bedeldi yıllar önceki. Yaşamama karşılık. Ben karanlığa ait olmak isteyen bir ruhum, her ne kadar aydınlıkla lanetlensem de. Ve ben, Nefes'im. Her ne kadar nefes aldığımı hissedemiyor olsam bile.

"Kaç benden, uzak dur. Ben katilim, Azrail'im. Azrail'in bir insana sunabileceği tek şey ölümdür. Bu yüzden git Beren" "Ben elindeki kandamlaları ile sevdim seni. Gözlerin kararıp, Azrail'e büründüğünde bile sevmeye devam ettim. Atmayı unutan kalbin ile kalbimi un ufak ettiğinde dahi sevdim ve sevmeye devam edeceğim. Ben sen oldum Ares. Her tarafım sen kokuyorken nasıl kaçabilirim? Nasıl gidebilirim senden?"

"Nereye gidiyorsun yavru ceylan?" Sesindeki tuhaf tınıyla ürperdim. Kolumu çekmeye çalıştım ama ben çektikçe tutuşu daha da sertleşiyordu. Korkumu belli etmemeye çalışarak, sesimi olabildiğince düz tuttum. "Bırak." Ama bırakmadı. Beni diğerlerinin yanına doğru çekti. Ne olduğunu anlamadan bedenim sertçe yere çarptı. Anlık acıyla yüzüm buruştu. Başımı kaldırdığımda içinde bulunduğum sokağın ne kadar ıssız olduğunu fark ettim. Duvarları dökülmüş evler, yanmayan ışıklar ve karanlık... İçimden kendime ve beni buraya sürükleyen her şeye lanet ederken, az önceki çocuk bana doğru yaklaşmaya başladı. Issız sokağın karanlığı üzerime çökerken tek istediğim buradan sağ salim çıkmaktı. Ruhum daha fazla kırılmadan kaçmak istiyordum. Gözümden bir damla yaş süzüldü. Kaderin benimle bir kez daha oyun oynadığını anlamam uzun sürmedi. Yerde geri geri çekilmeye çalıştığım anda duyduğum sözler kanımı dondurdu. "Bu geceki eğlencemizi bulduk." - Bazı sokaklar vardır; girersin ama çıkışı yoktur. Bazı hayatlar da öyledir. Sahra, geçmişinden kaçmak için her şeyini geride bırakmış genç bir kadındır. Yeni bir mahalle, yeni bir ev ve yeni bir başlangıç umuduyla attığı her adım, onu daha karanlık bir gerçeğin içine sürükler. Hayat, ona hep kaçmayı öğretmiştir; tutunmayı değil. Araf ise karanlığın içinden gelmiştir. Güçlü, sert ve kontrolü elinde tutan bir adamdır. Ama onun da ruhunda kapanmamış yaralar, ödenmemiş bedeller vardır. Sahra ile yolları kesiştiğinde, ikisi de farkında olmadan kendi çıkmaz sokaklarına girerler. Çıkmaz Sokak; travmalarla örülmüş hayatları, suskunlukla büyüyen yaraları ve insanın en karanlık anında bile umudu arayışını anlatan çarpıcı bir roman. Bu hikâyede herkesin bir suçu, herkesin bir sessizliği var. Ve bazen... En karanlık sokak, insanın kendi içidir.

Lise 3'e giden Mira, kızların gözdesi Poyraz tarafından sevilir ama onun gönlü kendisinden haberi bile olmayan, kızlarla neredeyse hiç takılmayan Baran'dadır. Bakalım Mira, Baran'ın ilgisini çekip onu kendine aşık edebilecek mi yoksa kalbini Poyraz'a mı kaptıracak? Kapak @ruhsuzkalemler adlı kullanıcıya aittir.