Kılıç ne kadar keskindi? Veya bir kurşun ne denli yakardı canı? Hangi insan ölümle dik başlı halde karşı karşıya dururdu? İnsanoğluydu işte. Ne keskin kılıçlar, ne de kavuran kurşun yarasına karşın ölümle göz göze gelmeye cesaret edemezdi. Yıkılan tabular yıllar arasında kaybolurken hatırlamazdı evlat denen mahlukat kendi kurallarını. Bir gün bir ormanda veya bir çöp konteynırında göğsünde bir kurşun yarası, cildinde ufak tefek morarmayı bekleyen kızarıklık ve karın boşluğundaki bıçak darbeleri insanın hayatının bittiği değil başladığı yerdi. Hiç olmadı bir çatıda son alınan nefes olduğu zannedilen oksijen yeni bir güne bambaşka nedenler için uyanmak demekti. Ve bir adam için o başlangıç Hera Amine'nin berbat geçen günü ile karşı karşıya gelirdi. ---- Hera Amine & Aren Rollas

İki Vatan Sevdalısını Birleştiren Ne Aşk'tı Ne De Kader. Onları Bir Araya Getiren VATAN'dı. Vatan Uğruna Savaşan İKİ DELİ... Kalpleri Aynı Şey İçin VATAN İçin Çarpıyordu. Peki Ya Sonra... {ASK} " Seni öldürmemi istemiyorsan kendi kendini döv serbest ol" Adam o göt korkusuyla kendini dövmeye başlayınca bir kahkaha koyuverdim. O sırada içeriye bir girip ağzımı kapatana kadar gayet güzel gülüyodum. Yanıma baktığımda kaşları çatık bir sekilde adama bakıyordu. " benden başkasına gülme hatun" {İNTİKAM} Tanımadan hayran oldukları komutanla göreve o puştların ecdadını s**meye gidiyordu. Hepsi beylik silahını, G3'ünü,falçatalarını kuşanmıştı kimsenin korkmaya niyeti yoktu daha çok korkutmaya gidiyorlardı. Nefes önde askerleri arkasında tam techizat hazır yürüyorlardı. Nefes bayrağın altına geçerek selam verdi. "Şimdi o kan rengi olan bayrağa bulaşan kanların intikamını almaya gidiyoruz" Tekrar yürümeye başladılar, Nefes önde Askerleri arkada "Madem iyi olunca da Sehit veriyoruz ozaman şimdi de kötü olalım bakalım. Kaçacak yer arayın p**tlar" Küfür İçerir.

TÜM KİTAP + İKİNCİ KİTAP YAYINDA!