"Benden Hafif bir meltem olmamı mı istiyorsunuz??" "Ha aha haaa" "Size Kasırganın gücünü tattırmama izin verin "

Sen hiç bir kitap karakterine âşık oldun mu? O, oldu. Asıl tuhaf olan ise... Kitap karakteri de ona âşık olmuştu. "O gece bir kitapla tanıştım. Kaderime giden yolda bana rehber olacak bir kitapla." (DÜZENLENİYOR.) © Tüm Hakları Saklıdır! ©

'Mara' ismi annesinin ona tek hediyesiydi. İsminin anlamı acı olsa da, annesi ona bambaşka bir amaçla vermişti bu ismi. Her seferinde bir şeytan olduğunu vurgulamak için... Babası ise ona Angelina derdi çünkü o babasının meleğiydi. Ama Mara ne annesinin söylediği gibi bir şeytan, ne de babasının söylediği gibi bir melekti. O Anahtardı. Cehennemin Anahtarı... Anahtar serisi 1. Kitap: Anahtar 2. Kitap: Mühür 3. Kitap: Araf 4. Kitap: Mahşer

Ben Gece. Karanlığın tek kızı Gece. Ailemde ki herkes farklı ve alışılmadık isimlerle tanınır. Kimse gerçek isimlerimizi bilemez, bu yasaktır. Gerçek isimlerimiz bizler doğduğumuzda zihnimize kazınır. Bilinmesi gereken isimlerimiz, ailemiz tarafından daha sonradan koyulur. Çünkü düşmüş bir meleğin gerçek ismini bilirseniz, hayatının sonuna kadar ona hükmedebilirsiniz. Burada, her sokakta tanırlar beni. En pis sokaklarda ismimin yankılandığını ve insanların titrediğini görebilirsiniz. İnanması güç ama, yıldızlar bile beni görünce daha az parlar, onlar bile çekinir benden. Bir bakışım durdurur Dünya'yı. Bir fısıltım susturur herkesi. Yani anlayacağınız, ben Gece. Karanlığın tek kızı Gece. ----Cenneti hiç görmemiş bir melek, gerçekten melek olabilir mi?----

Asosyalim, Asosyalsin, Asosyaliz...

Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.