Arkadaşlar bu hikayeyi daha önceden paylaşmıştım fakat, hikayeyi yanlışlıkla sildim bu yüzden tekrar yüklemek zorunda kaldım :(

Yeni şehir Yeni okul Yeni arkadaşlar ve Yeni ortam. Bu şehirin bana zindan olacağını geldiğim ilk anlarda anlamıştım. Kaderi kara bir kızım ben. Sevgi görmemiş,mutluluk duygusunu tatmamış,aile ortamından yoksun bir kız. Şimdi ise sadece gerçek mutluluğu aramaya adamış bir insanım. Her ne kadar kolay olmasada...

geçen sene 17 haziran'da intihar ettim. hepimiz ama istisnasız hepimiz merak ederiz... güneşin sıcağını, rüzgarın serinliğini, denizin üzerine düşen bulutların gölgesini bir daha yaşayabilecek miyiz? açıkcası kendimi öldürdüğüm gün aslında o kadar da kötü bir gün değildi. otopside ipten son anda kurtulmaya çalıştığım ama başaramadığım detayı yer alıyor. yine de daha fazla üzülmesin diye anneme bundan söz etmemişler. uzun bir serüven olacak lakin önce kendi cenaze günümden başlamam gerekiyor anlatmaya. sanırım bir insanın yaşayacağı en enteresan deneyimi yaşadım. kendi cenazemi arkalardan bir yerden seyrettim. freudsal bir vaka gibiydim bilemiyorum belki de dante'nin öteki tarafı anlattığı ilahi komedya'dan bir sayfaydım.

genç bir kız 16 yaşına basmış ve annesi babasını 4 ay önce kaybetmiş küçük bir kardeşi var teyzesinin evinde kalıyor ve başına daha ne olaylar geliyor 2 tane çok yakin arkadaşı var ve okulunda çok popüler ve annesine babasına olan olaylardan sonra ilgisini yine üzerine çekiyor bütün erkekler ona hayran tabi düşmanları da var

Bıkılmıştım itip kakılmaktan, alay konusu olmaktan. Sebebi tipsizlk felan değildi. Eziklenmemin sebebi hemcinsimi sevmekti. Ama siz her şeye burnunu sokan we bir genç kızın hayatını bitirdiğinizin farknda olmadan beni alay konusu yapan insanlar, hepinizden tiksiniyorum..İntikamım acı olucak.. *Bir BadGirl Ün Hayatı* ;P

Korkuyu Kalbinizde Hissedin.