Odrobina współczucia to wszystko, czego było trzeba, aby Ferith ściągnął na siebie uwagę królowej Merellien. Przez lata trzymał się na uboczu i cieszył z tego, że pomimo niełaski, w jaką wpadła jego rodzina, zdołał zostać szanowanym kowalem. Teraz znów miał stać się ofiarą kaprysów rodziny królewskiej. Fakt, że książę Ravanis, którego przyszło mu strzec, w niczym nie przypominał bezdusznego potwora, w niczym nie pomaga. Łatwiej przecież byłoby go nienawidzić, gdyby okazał się egoistycznym tyranem, takim samym jak jego ojciec czy bracia.

Theodore wiedział doskonale, że nie jest do końca normalny i że nie jest normalnym to, na co pozwala, za choć jedno przychylne spojrzenie i za czuły dotyk od czasu do czasu. Czasem, z rzadka, płakał nad własnym losem, ale tylko wtedy, kiedy nikt nie mógł go zobaczyć. Czasem, jeszcze rzadziej, obiecywał sobie, że z tym skończy. Skończy ze swoim nałogiem, będzie silny i znów będzie mógł patrzeć sobie w oczy w lustrze bez lęku. Te nagłe zrywy odwagi mijały jednak szybko, a jemu mijały miesiące i lata, według tego samego schematu. ________ Krótka forma, dodana w całości i zakończona. Tematyka LGBT [boyxboy]

Wyróżniało go to, że wiedział czego szukać. ! Dodatek do tekstu głównego Spiritus Movens, czytać po skończeniu SM.

❝Z mego gnijącego ciała wyrosną kwiaty, będę ich częścią, a to oznacza wieczność❞ W mieście Tem, śmierć przywdziewa maskę miłości, sadząc kwiaty w bijących sercach. ℹ️Praca wygrała głosowanie czytelników, w edycji letniej konkursu "Splątane Nici"

Pięćdziesiąt lat po III wojnie światowej ludzkość ma się dobrze. Owszem, broń biologiczna i użycie bomb atomowych uczyniły życie na powierzchni niemożliwym, ale mieszkanie w podziemnych schronach nie jest wcale tak złe, jak mogłoby się wydawać. No, chyba że jest się niepełnosprawnym darmozjadem, dokładnie jak Julek. Wtedy dostaje się jakże dumny tytuł stalkera i życzenia rychłego zgonu. Ach, no tak. I nie ma żadnych szans na wyrwanie nikogo, na kogo akurat ma się ochotę. Owszem, można próbować różnych podstępów, ale co z tego, gdy obiektem westchnień jest najinteligentniejszy, najprzystojniejszy i najpopularniejszy facet w całym schronie?

Był szary w swojej inności, zamknięty w swądzie dymu i farb. Niewidoczny. Tęskniący. Z duszą starą jak świat. ℹ️2 miejsce w kategorii romans, w konkursie Skrzydlate Słowa

Harvey, pisarz-porażka, przedstawia konserwatywnym rodzicom swojego męża. Aha - i kot próbuje mu odgryźć głowę.

❝Sprawiłeś, że kwiaty wyrosły w moich płucach I chociaż są piękne Nie mogę oddychać ❞ A jego kochać się nie dało, kiedy na ironię losu, sam zakochiwał się łatwo. ℹ️#3 miejsce w zimowej edycji konkursu Splątane Nici, w kategorii romans.

"Myślę, że w jego oddechu jest coś trującego; kiedy wydycha powietrze, które mnie owiewa, tracę koncentrację i rozeznanie w tym, co się dzieje, i ślepnę, i głuchnę, i blaknę i znikam. Czuję się jak w wodzie - jak za każdym razem, kiedy wchodzę do oceanu i pozwalam, by woda otoczyła mnie i uniosła - jak w zawieszeniu. Jak w kosmosie, przychodzi mi do głowy, ale nigdy nie byłem w kosmosie, więc skąd mogę wiedzieć? (Szczerze mówiąc, mam koło siebie źródło informacji.)"

❝ nie ma pokoju dla bezbożnych, lecz bezbożni są jak wzburzone morze, które nie może się uspokoić, a którego wody wyrzucają na wierzch muł i błoto ❞ // Javi dużo chodzi, mało istnieje, a Caleb po prostu próbuje to wszystko zrozumieć //