Bir şey var karşımda, ilerledikçe netleşen, netleştikçe tuhaflaşan bir karartı. Yaklaştıkça saçlarımın arasından usulca geçen ürpertiyi hissedebiliyorum. Kalın demir parmaklıklar, paslı bir kilit ve devasa boyutu, korkutucu görüntüsüyle karşımda beliren bu kapı, görüntüsüne hiçte uygun olmayan incecik kulpuna dokunmamla açıldı.. Ruhunu seviyorum.. Rüyalarımı süsleyişini seviyorum...