Genç Kız Edebiyatı içinde #1 Bir Mahalle Klasiği... Bu hikayede ne lüks evler arabalar, ne zengin insanlar, ne de kötü adamlar var... Bu hikayede biraz sizden, biraz bizden, en çok da hayatın içinden olaylar var. Onlar orta halli mahallenin sakinlerinden ikisi yalnızca... Hiçbir şeyi uçlarda yaşamayan bu ikilinin, uçurumun kıyılarında gezinen aşklarına şiirlerle, türkülerle eşlik etmek isterseniz, işte burası tam da aradığınız yer... ❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️❇️ Onun bu kendinden emin tavırlarına aşık bir genç kızdım bir zamanlar. Hoş hala aşıktım ya, dizginliyordum sadece kendimi. Aşkıma gem vuramazdım elbette; ama duygu yoğunluğumun iplerini elimden kaçırmamak için sıkı sıkı tutuyordum. O sıkı sıkı tuttuğum ipler çoğu zaman kesiyordu parmaklarımı; ama parmaklarımdan akan kana ve sızlayan eklem yerlerine rağmen gidiyordu hayat akışında, gitmek zorundaydı en çok da...

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''