Alya Aydın, 18 yaşına kadar halası tarafından büyütülen masum bir kız.Hayata hep pozitif yaklaşan pozitifliliği ve enerjisi ile sevilen Alya'nın masumluğunu,güler yüzünü,enerjisini sonlandırabilecek kadar güçlü,psikopat,düşüncesiz, ruhsuz biri mi geliyor? ALYA AYDIN ve Onun Yer Altının En Büyük ve En Güçlü Mafyası Olan BURAK AKTAŞ 'In Aşk,Nefret ve Hüzün Dolu Mücadelerine Ortak Olmak İstermisin ?

Sevgi acıtır, öp yaralarımdan belki sana da bulaşır.

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Bir günahın gölgesinde yaşadığını düşünürken, aslında günahtan doğmuş olduğunu öğrenmek; varolduğun gerçeğini değiştirir miydi? Geçmişin izlerini silmeye çalışarak yaşamak; geçmişte olan şeyleri yaşanmamış kılar mıydı?

Her şey bir kurşunun değil de, bir çift kara gözün kurbanı olmakla başladı. Bedenimde ki değil, ruhumdaki ölü tohumların yeşermesiyle attı nabzım. Ve o günden sonra üzerimdeki çiğ toprağı atıp yaşamaya başladım. "Çünkü burası Veda Caddesi," dedi kara gözlerini, gözlerimin içine mıhlayarak. "Çünkü burada her veda bir merhabayla başlar."

Hayatım, fotoğraf kareleri gibi gözümün önünden geçerken duygularım bir ip misali birbirlerine karışmıştı. Sessizlik, yanımda var olan tek şeydi. Gözlerimi karşılayan büyük beyaz ışık beni hayallerimin, duygularımın içinden çekip almak istercesine parlıyordu. Daha fazla direnemediğimi hissettiğimde göz kapaklarımı isyan edercesine araladım. Işıkla karşı karşıya geldiğimde iç çektim, yine aynı yerdeydim. Hiç bir değişiklik yoktu. Başımı mavi örtü kaplı sedyeden kaldırıp küçük beyaz odaya baktım '' Bu günlük bu kadar yeter mi?'' ayaklarımı yere sarkıttım. Her zaman ki, her gün ki gibi soluk ve beyaz tenim karşıladı gözlerimi. Üstümdeki beyaz elbiseyi bacaklarımı örtmek umudu ile çekiştirdim. Sarkıttığım ayaklarımı yere kenetledim ve sedyeye yaslandım. Beyaz odanın içinde kaybolan kapı aralandı. Gelen Semih'di, yanıma yaklaşırken gülümsedi, gülümsedim '' Nasıldım? '' Kafasını salladı ve ellerini kaldırdı ''Her zamankinden çok daha iyi'' Ellerini kafamdaki iğnelere yöneltti tek tek çekerken devam etti ''Nasıl hissediyorsun?'' Dudaklarımı büzdüm ''Bilmiyorum, nasıl hissetmeliyim?'' Elbisemin omuzlarını düzeltti ''Daha iyi hissetmelisin, git gide iyileşiyorsun'' Yüzüme minik bir gülücük taktım, ''Sevindim''

Yaptığı bir hata sonucu dünyaya sürülen Anna bundan sonra hayatına dünya da devam etmek zorundadır. Tüm güçleri elinden alınmıştır. Artık o da sıradan bir insandır. Tam her şeyi unutup yeni hayatına alışmaya çalışacağı sırada karşısına onun -hayatının hatasını yapmasına neden olan çocuğun- çıkmasıyla işler daha da zorlaşacaktır.

Elisa üniversiteye adım attığı anda uzun bir aşk macerası başlar. Ancak ne kadar çabalasa da yılları çöpe gitmiştir. Boşa geçen yılların intikamını hayattan almak için kendi başına bilmediği bir şehirde yaşamaya karar verir . Elinde sadece ıslak imzalı bir diploması vardır. Peki her şey yolunda gidecek mi ?