Historia młodej samotnej matki i jej córki, które muszą sobie radzić z niesprzyjającym im losem. Antonina przed urodzeniem córki miała w życiu tylko jeden cel: zarabiać na życie muzyką. Chciała zostać sławną i rozpoznawalną pianistką, prowadzić beztroskie w weekendy życie, spotkać księcia na białym koniu. Ale w klasie maturalnej test ciążowy przepowiedział jej zupełnie inną przyszłość. W ciągu jednej wizyty u ginekolog poprzestawiały jej się wszystkie priorytety. Zrozumiała, że najważniejsza będzie jej córka. Wszystko dodatkowo utrudnia fakt, iż główna bohaterka cierpi na pewną przypadłość, która z każdym dniem zabiera jej zdolność do poprawnego słyszenia. Że życie bez matury bądź wykształcenia potrafi być bezwzględne, a świat muzyki wcale nie jest taki, jak twierdziła nauczycielka gry na pianinie.

Bóg... każdy zastanawiał się kiedyś nad jego istnieniem, czyż nie? Mimo tego, że nie zostało ono potwierdzone, ludzie chodzą do kościoła, modląc się za swoje grzechy. On jednak postanowił się sprzeciwić. Bo czy to ma jakikolwiek sens? Nie potrafił go dostrzec. Oraz... czy znalazca dziennika zdoła pojąć logikę szalonego podpalacza kościołów? Czy na pewno zasługuje on na miano „szalonego"? Krótkie opowiadanie obrazujące religię widzianą z trzech, zupełnie różniących się od siebie perspektyw. Najwyższy wynik - 01.07.16 #10 w Spiritual. Okładka od @Ma_Ska

Ot zbiór pseudo przemyśleń, abstrakcji, refleksyjnych cytatów - mój "metafizyczny", wirtualny dziennik.

Nie nazwałabym tego, co tu będzie poezją, bo to grubo przesadzone. Ale niech będzie. Poezja~

One-shot fantasy z konkursu organizowanego przez @Creepy_Crazy_Ewa :D Niezbyt rozwinięte, ale zostało wyróżnione, więc coś musi w nim być, haha.

Budapeszt nie jest łatwy. Nie jest tylko piękny. Jak każde większe miasto jest nieustannie malującym się płótnem: twardy, popielaty poranek w komunikacji miejskiej miesza się z ostrymi w barwie pomarańczami przeciągającymi się leniwie na pobliskim targu, bezdomni próbujący podkraść herbatę cieszą się jej zapachem, a chłopak wyznający dziewczynie uczucie budzi mimochodem śpiącego ducha tureckiego imperium.

Coś o papierosach, kwiatach i marnowaniu życia. Kisiel egzystencjalny : mieszanka wybuchowa van Gogha i fety [większość zdjęć nie należy do mnie] w opowieści wystąpią zmiany, postaram się zebrać i w końcu coś napisać. zapraszam na przykry seans.

❝ Warszawo ma, o Warszawo ma. ❞ Ktoś powiedział kiedyś, że Warszawa to miasto ludzi, którzy jako jedyni pamiętają jeszcze, jak całować damę w wierzch dłoni. By nie zorientowała się, że kradniesz jej zegarek. Nie wiem, kto to powiedział, ale musiał być szalenie mądry i sam musiał mieszkać w tym cuchnącym mieście. × Mordechaj, Bursztyn, Towarzyszka i Wiarus хxх-wieczna Warszawa to miasto pełne brudu, parne, głośne, wielokulturowe, często bezczelne, jeszcze częściej wulgarne, ale najczęściej po prostu brzydkie. Każdy zna w niej swoje miejsce, a ona przydziela je od chwili urodzenia. Czasem odór znad Wisły miesza się z prostactwem Pragi i zawraca, by zaczadzić Śródmieście, gdzie na Patelni słowo WOJNA pada z ust każdego Warszawiaka. * [TO NIE JEST OPOWIADANIE O II WOJNIE ŚWIATOWEJ I SUPER DZIELNYCH HARCERZACH]

Coś z okazji święta zmarłych. Mam nadzieję, że nie wyszło najgorzej.

Króciutkie coś w formie dramatu. Chwilowa zachcianka napisania czegoś w tym rodzaju. Polecam czytać powolutku, bo pewnie przelecicie przez to zbyt szybko.