steve: tęsknisz tylko za moją kuchnią? bucky: no a za czym miałbym jeszcze tęsknić? steve: za mną? bucky: nie schlebiaj sobie, rogers bucky: żarcie na pierwszym miejscu bucky: na drugim jest sam bucky : ty jesteś na trzecim steve: sam jest ważniejszy ode mnie? bucky : nie, no co ty bucky: sam jest zabawniejszy XD

Jeden przypadkowy telefon, jedna przypadkowa rozmowa, wiele sekretów i kilka osób ubiegających się o względy pewnego bruneta z Brooklynu. Nic nie jest pewne oprócz prawdziwej miłości.

Steve jest drobnym, wiecznie schorowanym chłopcem z którego piersi zawsze wyrywa się naiwny heroizm, przez co często staje się obiektem szyderstw. Myśli, że pozostanie już tak na zawsze, jednak wtedy w jego życiu pojawia się ktoś, kto obraca jego świat do góry nogami. Kto go rozumie, wspiera i wywołuje uśmiech, jakiego sam nigdy wcześniej u siebie nie widział. Pewnie pomyślisz, że znasz historię Steve'a i Buckiego, ale co jeśli ktoś opowiedziałby Ci ją od początku? Pokazał przemilczany fragment ich życia, jak rodziła się ich przyjaźń oraz to, czego na początku nie rozumieli, a co sprawiało, że niezależnie co się działo, zawsze byli razem? *w tym opowiadaniu ich relacja nie będzie ukazana tylko jako przyjacielska* Okładkę, tytuł i wsparcie w tworzeniu tego opowiadania, zawdzięczam niezastąpionej @Do_Epic ❤

Just some random Stucky Oneshots *WARNING* Some content will contain smut and possible triggers. I will put warnings up on those part, you can go ahead and skip them if you wish. Lastly, if you would like a cover made by us, shot us a message and we will work something out!

Ok. So here goes nothing. My somewhat first STEVE AND BUCKY fanfiction. I was asked to write this by: Lagoonabluelover. :)

Thanks for the idea spideymanandloki xD! Okay so this is just some cute lil Stucky one shots! Hope you like them!!

Steve postanawia odnaleźć Bucky'ego i za wszelką cenę wrócić mu wspomnienia. Rozdziały co wtorek.

Zbiór one-shotów

A few one shots and short stories of SteveXBucky (: Stucky!!! Cover art credits: Found on tumblr o.O

I feel like the title explains the book pretty thoroughly