"Alya'nın düğün günü Cihan'ı terk ettiği ve hamile olduğu evren."

"Baba oluyorsun!" Ailesini karşısına alarak sevmediği bir adamla evlenmişti Gazel. Bir zamanlar kalbinin ilk defa çarptığı adamı unutmak için kurduğu o yuva, sevgiyle değil sabırla ayakta kalmaya çalıştı. Yıllar boyu sustu, katlandı, çabaladı... Ama evlilik yıldönümlerinde öğrendiği ihanet, içinde tuttuğu tüm sessizliği parçaladı. Aldatıldığını gözleriyle gördüğünde, kaçacak hiçbir yer kalmamıştı. Sığındığı en yakın otel odasında geçmişinden çıkan bir hayaletle göz göze geldi: Cihan Batur. İlk görüşte âşık olduğu, ama asla "olamayacak" dediği adam. Oysa Cihan da yıllar önce başka bir kadına kalbini açmış, karşılığında sadece parayla ölçülen bir yıkım almıştı. O günden beri aşk onun için bir hayal, güven ise bir tuzaktı. Ama o gece, karşısında duran kadın başka bir şeydi. Kırık ama güçlü, sessiz ama yakıcı... Tıpkı onun gibi. Ve işte o gece, hiçbir söz vermeden, sadece bir kural koyarak birbirlerine sığındılar: sadece bir gece, sadece unutmak için. Ne geçmişin acısı konuşulacaktı, ne geleceğin belirsizliği. Fakat hayat, insanların koyduğu kurallarla hareket etmezdi. Üç ay sonra Gazel yalnız değildi. Karnında taşıdığı sır, sadece onun değil, Cihan'ın da hayatını alt üst edecek bir başlangıcın habercisiydi. Bir zamanlar bir gecede birbirlerine ait olmayı seçen iki insan, şimdi aynı güneşi bekliyordu. Çünkü bazı hikâyeler, bir gecede başlar ama bir ömür sürer. Ve bazı insanlar... birbirinin gecesinde doğan tek güneştir.

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"

Uzak şehir ile ilgili farklı evrenler farklı senaryolar

Bitti sandığım, yarım kaldı diye düşündüğüm, tüm hislerimle birlikte içime gömdüğüm aşkım; onun gözlerine bakmamla yeniden hayata geçmişti. Bozuk bir ritimle atan kalbim, onu görünce eskisi gibi aynı düzenle, aynı ritimle atmaya başlamıştı. Aslında bu bir yaşam değildi, bir ölümdü. Kalbimin, geç kalmış bir ölümüydü. Peki bize ne olurdu? Biten bizden yeniden olur muydu? Aramızda kocaman bir gerçek varken yolumuza devam etmek zorundaydık. Kalbim yine onu seçmişti. Göğüs kafesimden fırlayacakmış gibi hissettiğim kalp; onun adı için çarpmaya başladı. Tıpkı eskisi gibi. Biten bir aşkın ortasında, avuçlarımın arasında bir umut tohumuyla yalnız kaldığımı kalbime gömerek yeniden kaybolmaya razı geldim. Bu, benim kaderimin düğümüydü. Çözemezdim.

Gökçe'nin hayatı, hiç beklemediği bir anda Kuzey ile yaptığı anlaşmalı evlilikle bambaşka bir yöne savrulur. Bu evliliğin asıl sebebi küçük Aylin'dir. Gökçe, Aylin'in annesi gibi savaşırken; Kuzey, başta katı ve mesafeli duruşuyla her şeyi zorlaştırır. Ama zamanla bu evlilik bir anlaşmanın çok ötesine geçer. Gökçe'nin Aylin için verdiği mücadele, Kuzey'in kalbine işledikçe; kıskançlıklar, tartışmalar ve imkânsız gibi görünen engeller arasında gerçek bir aile olma yolunda ilerlerler. Kuzey'in sert bakışlarının ardında saklı sevgi, Gökçe'nin pes etmeyen kalbiyle birleştiğinde ortaya bambaşka bir hikâye çıkar. Bu hikâye, yalnızca bir aşkın değil; aynı zamanda bir çocuğun mutluluğu için verilen büyük bir savaşın hikâyesidir. "Anlaşmalı evlilikler sahte duygularla yürür" diyenlere inat, Gökçe ve Kuzey'in hikâyesi size gösterecek ki... Bazen en gerçek bağlar, en beklenmedik yerlerde doğar. Lösemi ile savaşan kızlarını kurtarmak amaçlı Bir bebek yapmak için kurdukları bu yuvadan aile olarak çıkarlar.

Düşman ailelerin çocukları olup o kargaşada bir birini sevmeye;nefretlerini kırmaya çalışan Cihan ve Alya'nın hikayesi.

Mardin'in bin yıllık taş duvarları arasında, Cihan ve Alya'nın kaderi binlerce farklı ihtimale gebe. Bazı geceler şömine başında mısır kokulu bir huzurla geçerken, bazı geceler bir otel koridorunda yarım kalan itiraflarla mühürleniyor. Bu çalışma, Cihan ve Alya'nın hikayesine alternatif pencereler açan kısa hikayelerden (one-shots) oluşmaktadır. Peki ya o gece ayrılmasalardı? Peki ya Boran'ın gölgesi üzerlerine hiç düşmeseydi? Peki ya aşkları, her şeyin bittiği denilen yerden yeniden başlasaydı? Bazen küçük Deniz'in masum uykusunda saklı bir aile tablosu, bazen ay ışığının altında yankılanan tutkulu bir yemin... Her bölümde farklı bir ihtimali, yaşanmamış bir anı veya hep hayal ettiğimiz o "mutlu son"ları okuyacağız. "Seni izlerken... Yanımda olmana, benimle olmana inanamıyorum bazen." Mardin'in rüzgarına karışan, sadece Cihan ve Alya'ya özel, zamansız ve mekansız aşk hikayelerine hoş geldiniz.