Olacakları önceden sezen bir polis. Kabus haline gelen bir seri katil. Peki hangisi avcı? Ne olacağını rüyalarında hisseden bir cinayet büro başkomseri mi? Yoksa her hamlesini büyük bir titizlikle oynayan usta bir seri katil mi?

Henüz beş yaşındayken kaybettiği anne ve babasının ardından büyük bir yalnızlığa gömülen Ada, içinde biriktirdiği binlerce defterlere yazarak ve tek bir kişiye karşı duyduğu imkânsız aşkını anlatarak geçirdi çocukluk yıllarını. Ta ki bir gün o imkânsız aşkına kavuşuncaya kadar. Ancak gözlerini açtığında, yıllar sonra kavuştuğu çocukluk aşkını kaybedeceğini bilemezdi. Aradan geçen yıllar kimsesiz Ada'nın küllerinden yeniden doğmasını sağlayıp onu güçlü bir kadın mı yapacaktı yoksa çocukluğundan beri içinde debelendiği yıkıntıların altında mı kalacaktı? Günün birinde her giden geri gelirdi ve o gün geldiğinde Ada'yı önemli bir karar bekliyordu.

Deniz Erbulak'tan Wattpad'e Özel Öykü Hande Medyatik anne... aristokrat baba... yalnızlık... Kendine has davrandığı her anın görmezden gelinmesi... Herkes gibi olmak zorunda bırakılışı... Giderek daralan çember... boşalan bir zemberek... karmaşa, buhran, tedavi! Hepsini arkada bırakmayı başarmış görünmek! Sonunda büyük bir yayınevinde editör olarak başlayan yeni bir dönem! Hande için kurulmuş, başlangıçta her şeyin yolunda gittiği bir düzen. Normal olduğuna neredeyse inanılan sıradan bir hayat. Çok satan bir romanın editörlüğü. Başarı. Heyecan. Ya olmaya başlayanlar? Editörlüğünü yaptığını romanın içine giriyor muydu gerçekten? Yoksa bunlar psikozlarının bir sonucu oluşan halüsinasyonları mıydı Hande'nin? Nadven adındaki roman kahramanıyla el ele o korkunç yeraltı caddesinde kaçmış mıydı ölümden? Lande denen, o mor yapraklı ağaçları ve rüzgârı olan tekinsiz şehre gitmiş mi? Aslında tedavi mi oluyordu yine? Bir klinikte, damarlarında yatıştırıcı ilaç... Yoksa bu kez bir kaçış mı bulmuştu? Başka bir gerçeklikte, onu deliliğiyle kabul edecek insanlar ve ona âşık olacak bir adam mı?

Bir UZM. Terapistin kısa ama etkili sözlerini ve düşüncelerini aktardığı harika bir roman olacak. Bu sefer karakter koltuğuna kendimi koydum ve her hafta seçili bir okurumun hikayesini baz aldım. Bakalım Yazar terapist olursa, karakterler romantik komedi mi olur dram mı? Her bölümde BİZDEN bir şeyler okumak istiyorsanız takipte kalın. <3

Hayatta hiçbir şey tesadüf değildir. Tesadüf değil, tevafuk vardır. İki kişi. İki kırık kalp. Biri kadın biri erkek. Birbirlerini hiç tanımayan bu ikilinin yolları Düşler Sokağında birleşirse n'olur? Ya düşleri gerçek olur ya da hayal kırıklığı ile sonuçlanır. Gerçek hayatları Düşler Sokağına zıt bu iki kişinin maceraları Düşler Sokağı No 7/24'te. Sıcacık bir sokak, dayanışma içinde yaşayan insanlar. Unutulan komşuluk dostluk ilişkileri hepsi Düşler Sokağında. Kahramanlarımızın yaşamaya başladıkları sokak gibi sıcacık bir aşk masalı başlıyor. Yine klişeden uzak yine gerçek aşkı, kara sevdayı anlatan bir hikaye. Aslında her şey bittiği yerden başlar denir ama her şey bu sıcak sokakta başlıyor. DÜŞLER SOKAĞI!

Mizah içinde #1 Her bir yumruk inerken bir başka bedene, onun yüzüne aldığı her bir darbe benim yüreğime inmişcesine acı veriyordu. Normal olan bu muydu yoksa normalden uzak bir hayatın ortasına mı sürükleniyordu kalbim? Kimdi, neydi bu adam? Yumruklar kadar sert bakışları kalbimi dağlarken, galibiyetin sevincini bile taşımayan yüzüne rağmen kalkan eli belirsiz bir zaferin işareti miydi? Maçı kazanmıştı, akabinde merakımı.. Peki bu bendeki çekim farklılığın getirisi miydi yoksa elde etme hırsı mı? ............................ Demir Yumruk kara mizah amaçlayan bir hikayedir. Sizin klişe diye adlandırdığınız senaryoları mizahi bir dille tiye alarak yazılmıştır. O yüzden lütfen yargılamadan önce bunu bilin ve buna göre yorum yapın.

11-B grubuna eklendiniz. +9054: Alya gruptan çıkma. Önemli bir konu var. Siz : Özelden yaz. Gruptan ayrıldınız. +9054 yazıyor... +9054: Sen voleybol takımında bu sene kaptansın. O gruba yeni antrenörü aldık. O yüzden çıkma. Siz : Gerekli mi? +9054: Evet. +9054 kişisini engellediniz.

"Seni sevmiyorum" dedi. Bugüne kadar duyduğu en güzel sözdü... Kalbi deli gibi, doludizgin çarparken heyecanla nefes aldı. Kendi gözlerinin de söylediği, dilinden bağımsız o sözler döküldü. "Ben de" dedi, "ben de seni seviyorum." Genç adam siyah deri montunu istemsiz tutup gözlerini kısarak şaşkınlıkla baktı. Oysa bilmediği, kendinin görmediği, karşısındaki kızın görüp bildiği bir şey vardı. Dil başka göz başka konuşurdu. Kalpten dile aksederdi sözler, oradan gözlere. Kalpten gelen sözler tek çıkardı. Göze ayrı dile ayrı gitmezdi. Dil yalan söylese de gözler kalbin aynasıydı ve asla yalan söylemezdi. Şimdi sevdiği adamın söylediği gibi. Dili yalan söylüyordu ama bakışlarındaki sevdası kalbinin yansımasını gösteriyor sadece iki kelime söylüyordu. Seni Seviyorum... Canım arkadaşım Zehra'mın katkılarıyla!

Bir kaza sonucu beş yıl uyuyan genç kadın, kalktığında her şeyi bıraktığı gibi bulabilecek mi? Bu masalın beyaz atlı prensini siz seçeceksiniz... Geçmiş ve gelecekten gelen iki adam...