Esved; Karanlıkla sarılmış bir adam.... Lumina; Işığın içindeki parıltılar kadar saf bir kadın.. Hak etmediği birşeye el uzatmak bütün dinlerin ortak günahıyken.. Cehenneme birinci sınıf bileti olan bir adam bunu umursar mıydı? Umursamadı Esved... Tüm zerreleri adedince istedi kadını...

Bana göre her aile bir ağaçtı, yapraklarsa aile üyeleri. Ben kendi ağacımın kuruyan yaprağıydım. Yalnız, hastalıklı, çaresiz... Ener Demir, o da benim gibi kuruyan bir yaprak...

"Kapat gözlerini Aslı.. Eğer buradan yürüyerek değilde ceset torbasında çıkarsak üzülme. Onlar bizim ruhumuza,gözlerimize,hayallerimize dokunamadılar. En fazla bir gün daha dururuz dünyada,otopsi yaparlar enkaz bedenlerimize,testlere göre diyeceklerki; ruhu,gözleri,hayalleri bakireymiş..."

Genç kızın laciverte kesen öfkesi Tan'ın bakışlarına takılıydı hala. "Sen bana emir veremezsin! "diye tısladı kısık sesi. "Artık büyüdüm! İstediğin gibi horlayacağın, arkadaşlarına alay konusu yapacağın o ufak, baş belası hırçın değilim!" Aniden arkasına döndüğünde saçlarının dokunuşu bir kırbaç gibi savrularak buldu genç adamı. "Biliyorum..." diye mırıldandı Tan. Bütün ruhu, bedeni teniyle hissediyordu bunu, kız kardeşi gibi görmesi gereken kız her gece uykusuz gecelerinin biricik misafiri olmaya başladığından, saçının tek dokunuşu bile kalbi hızlandırmaya başladığından beri biliyordu hem de. Ama geç kalmıştı Tan... Hırçın büyümüştü ve oyuncaklarının yerine kalbini kırıyordu artık.

Bir kadın.. Bir adam.. Bir ev.. Peki bu üçü bir araya geldiğinde neler olacak dersiniz? Merak ediyorsanız Cihangir 'Numara 12'de buluşalım.

Hani bazen bir film, bir dizi seyrederken ya da bir kitap okurken 'ya ben olacaktım ki orda' deriz ya? Hah işte baktım öyle sallamakla olmuyor, ben oldum orada :) Bu kitap aslında tek kitap olmayacak.. İçinde bir sürü farklıhikaye olacak. Bazıları bir bölümlğk bazıları bir kaç.. Popüler kültürün gözdesi olan olmayan, içinde olmak istediğim ne varsa burada bulunacak.. Ulaşa bildiğim eser sahiplerinden tabii ki izin isteyeceğim ama kalkıp da Stephanie Meyer'e mail atmamı bekliyorsanız çok beklersiniz :D Fakat bu konuda bir çekincem var ki sonu ağır asabiyetle sonuçlana bilşr.. Şimdi bu yazacağım şeyden sonra muzurluk yapmak adına atılacak mesajlar dışında, 'aaa... Sen bunu çalmışsın yuh bbari isimlerini değiltirseydin' gibi, burada yayınlanan herhangi bir hikayeye atılacak mesaj direkt engelleme ile çözülecektir.. Burada yapacağım şeyi anlamamış olan bir zahmet hiç okumasın beni de sinirlendirmesin :))) Kocaman öpüldünüz :))

Ölümdü… Bir gölge misali onu takip eden, aldığı her nefeste soğukluğuyla ciğerlerini dolduran ölüm… Maskesiz, diye düşündü. Hançer maskesiz yaşayan bir ölümdü. Ve kadın... Ona doğru çekildiğini hissetti. Ufkun aslında bir uçurum olduğunu bilen minik bir serçeydi. Sonunun geldiğini hissetse de engel olamıyordu uçuşuna… İki sarmaşıktı ruhları, sarp kayalıklara tırmanmış, birbirine tutunan ve sonsuzluğa uzanırcasına sarılan… Dolandılar, birbirlerineydi bu aidiyet… Toprak yeşilde yalnızlığından kaçak, yeşil toprakta susuzluğuna damla… Ama kader ki, sarmaşıklara bir ruhu paylaşmak yazılmışsa, dolanmışlarken delicesine, kuruturlardı birbirlerini... AŞK bir yanda bembeyaz bir MELEK, bir yanda kalbe saplanmaya hazır bir HANÇER'di...

Bir erkek... Hayatın sadece eğlenceden ibaret olduğunu sanan.. Ve bir deniz perisi... Bir sebeple dünyaya gelen.. Ve bir aşk... İmkansıza çare bulmaya çalışan..