Yaşadıklarımız tesadüf olamazdı. Elini uzattı. Salak gibi elini ittirdim. Olacaklardan habersizdim. Ama bu çocuk beni olduğum kişilikten çıkartıyordu. Ben zaten serseriydim ama bu sefer başka bir serseri; 'ONUN SERSERİSİ'... O ise 'BENİM SERSERİM' oluyordu. Oyun olmasına rağmen.. "Sensizlik gerçekten beni yoruyor,Hale" "Sensizlik beni hiç olmadığı kadar dinlendiriyor,Onur." Biz birbirimizin serserisiydik. SIRTINI TAŞ DUVARA YASLAMAKTI ONUNLA OLMAK ÖYLE GÜVENİLİR,ÖYLE EMİN,ÖYLE DİNLENDİRİCİ!

Bilinmeyen Numara: Içimde senin olduğun yerleri bir bir ateşe verdin. Bilinmeyen Numara: Ve ben seni küllerinle sevmeye devam ettim. *Hikaye kapağı @Okeanosliterary tarafından yapılmıştır. Gerçekten çok beğendim teşekkür ediyorum. ❤*

Selam ben Kaan. Birçok insan -sadece ben- bana Plüton der. Nedenini anlatmak istediğimden emin değilim çünkü bunu anlatırken her an bir yerden o şişko kızın çıkıp, "Kes şu melankoliği!" diye gürleyişini duyacak gibiyim. Benim en sevdiğim şey balkondan atlayıp, peluş terliklerimle hayvan gibi adamlara saldırmak. Şaka şaka. En sevdiğim şey, şişko kızın gözlerinde bulduğum galaksi. Evet! Gökbilimcilerden önce onu ben keşfettim. Ve size bir sır vereyim mi? Kesinlikle o oyunda benden daha iyi. Hem galaksi, hem de gamer yahu! ... Ama hiçbir şey bunlardan ibaret değil. Sağdan soldan çıkan silah namluları beynime dayalı iken bu kadar neşeli olacağımı sanmıyorum.

Yıllarca ait olmadığınız bir gezegende sahip olduğunuz onlarca doğaüstü gücü kimseye belli etmeden yaşamak zorunda kalsaydınız; size verilen şans ile her daim merak ettiğiniz esas gezegeninize gitmek ister miydiniz? Peki orada yaşayanların yalnızca bir gücü varsa ve güçlerinizi yine saklamanız gerekiyorsa? Cecelia Oswant esas benliğini saklamayı kabul ederek aşkın, ihanetin ve aldatmacaların kendini beklediği Hades'e gitmeye karar verdi. Gittiği gezegende güçlerinin peşine düşebilecek onlarca kötü Seltae olduğunu bilerek. Sonrasında ne mi oldu? Gelin birlikte keşfedelim... FANTASTİK içinde #1 Özelgüç içinde #1 YETENEK içinde #1 SİHİR içinde #1

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

Lise 3'e giden Mira, kızların gözdesi Poyraz tarafından sevilir ama onun gönlü kendisinden haberi bile olmayan, kızlarla neredeyse hiç takılmayan Baran'dadır. Bakalım Mira, Baran'ın ilgisini çekip onu kendine aşık edebilecek mi yoksa kalbini Poyraz'a mı kaptıracak? Kapak @ruhsuzkalemler adlı kullanıcıya aittir.

•TAMAMLANDI• •Gençkurgu #3 ~ Farz et ki sen siyahsın. Sana elimi uzatsam tutar mısın ? Yoksa önce kim olduğuma mı bakarsın ? Eğer beyazsam bırakır mısın beni ? Düşer miyim uçurumdan ? Masum ve iyi olduğum için kaybeder miyim ? Gider mi ellerimden yaşamım,hayallerim,gençliğim ? "Kimsin sen ?" Kimim ben ? Beyaz mıyım siyah mı ? Beyaz gibi masum muyum yoksa siyah kadar bencil mi ? Ben beyaz kadar masum değilim. Onun kadar saf,temiz de değilim. Ama siyah kadar acımasız hiç değilim. Onun kadar zalim,bencil değilim. "Kırmızı." Kırmızı kadar saf,temizim ama kusurluyum da. İçimde beyazın da özelliklerini taşıyorum siyahın da. Ama ruhum beyaza daha yatkın. Onun masumluğunu,zarifliğini taşısam da siyahın kinini,korkusunu da taşıyorum. "Peki biz kimiz ?" Biz kırmızının siyahla bütünleşmesini,onun için yaşamasını,küçük kalbinin onun için atmasını anlatıyoruz. Siyah için korkmasını,endişelenmesini ve kendini siyaha çekişini anlatıyoruz. Biz siyahın da zaman zaman kırmızılaşabildiğini anlatıyoruz. Peki biz kim miyiz ? "Kırmızının Siyah Hali"

Hiç beklenmedik bir anda, soğuk bir adam dahil oldu, sıradan olmaktan sıyrılamayan hayatlarımıza... Sadece onun varlığıyla, bütün hayatımın ipleri koptu ve başıboş kalan kaderim, Kızıl Gözlü Adam'ın varlığıyla şekillendi; ellerinde yoğruldu, gözlerinde boğuldu. Acı çektiğimde bilirdim ki, o da acı çekerdi. Ölümle yüzleştiğimde ise koşar gelirdi. Cehennem çukurunu andıran gözleri vardı. İçine düşüp yandığım, yandıkça harlanan ateşin beni yuttuğu, yaktığı bir kızıllık. Acıların arasından doğmuş olan adam, Mete, tanıdığım en insancıl varlıkken, Acılarla beslenen adam, Albatros, tanıdığım en karanlık varlıktı. Ve her nasıl oluyorsa, İkisi tek bir beden içinde sıkışıp kalmış, Savaşıyordu. İşte bu savaşın ortasında kaldı kalplerimiz... Kah yandı, kah söndü, kah kül oldu ama asla ölmedi, ölümsüzdü! **KİTAP YASAL OLARAK KORUMA ALTINDADIR - KOPYALANMASI YASAKTIR** KBV 17.10.2015-Cumartesi Vampir kategorisinde 1.!!! KİTABIN ESKİ İSMİ KORUMAM BİR VAMPİR'İDİ.

.

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''