Filmlerde ki gibi değilmiş aşk. Biri yanarken diğeri hiç fark etmemiş kül olmuş o zaman anlamışlar bunca zamandır yandığını, artık her şey için çok geçmiş..

.

"Kapımın önünden başka bayılacak yer bulamadın mı?" "Sen ne kadar kaba bir adamsın ya? Sanki ben seçtim bayılacağım yeri! Hatta inanır mısın? Kapının önünden geçerken dedim ki burası bayılmak için çok uygun bir yer. Burada bayılırsam dağdan inen bir takım elbiseli ayı gelir ve beni kurtarır! O ayı da sen oldun!" "Sen benimle dalga mı geçiyorsun? Bana ayı mı dedin sen?" "Ben sana takım elbiseli ayı dedim. Sadece niye bir kısmını alındın ki?" * "Bu yazı da ne?" "Dikkat! Mafya var!" "Hadi ya! İyi ki okudun! Benim okuma yazmam yoktu zaten" "Sen kültürsüz bir mafya mısın? Hiç yakıştıramadım! Çok ayıp! İstersen öğretebilirim!" "Hay Allah'ım sen bana sabır ver! Sülük gibi yapıştın bir de gitmiyorsun ya! Ben sana ne yazıyor demedim! Niye arabamın camındaydı bu?" "Hani bebek olan arabalara yazıyorlar ya 'dikkat! Bebek var!' ben de düşündüm ve dedim ki mafya olan arabaya 'dikkat! Mafya var' yazmak gerekir? Kötü mü düşünmüşüm?"

Üzgünüm hanımefendi. Bu adamla evlenemezsiniz . Çünkü başka bir adamla evlisiniz. Bu cümle ile eski hayatım yok oldu. Ha bu arada kocamın kim olduğunu söylemeyi unuttum. Her yerde aranan bir HIRSIZ.

" Rüzgar! " bana bakmıyordu. Sırtı bana dönüktü. Onunla konuşmak istiyordum ama izin vermiyordu. Bana bir yaklaşıp bir uzaklaşması bu dengesiz halleri beni deli edecekti. Bir hışımla bana döndü ve delice bakan o yemyeşil gözlerini bana dikti. "Benden uzak dur!! Sakın yaklaşma ve bana bağlanma yoksa sonuçları çok kötü olur. Ben sana göre değilim." Söylediklerinin her bir kelimesi kalbime bir hançer gibi saplanıyordu. Neydi şimdi bu ne yapmışdım ben ona yine?? Ben ona şaşkın gözlerle bakarken bana iyice yaklaştı ve arkamdaki duvara sıkıştırdı. "Anladın mı beni??" bu bakışlar beni korkudan öldürecekti. Kalbim boğazımda atıyordu. Ondan uzak durmamı nasıl bekler sevgiyi huzuru güveni onda bulmuş tatmışken nasıl uzak dururum ondan?? Beni ben yapan oyken nasıl?? "Sana diyorum Ada!! Cevap ver!! Anladın mı dedim uzak duracaksın benden!!" diye birden bağırdı. Başımı aniden kaldırıp o sinirden koyulaşmış yeşil gözlerine aynı sertlikle baktım. "Hayır!! Uzak durmayacağım" diye bağırarak cevap verdim gözlerinde şaşkınlık vardı. Benden bunu beklemiyodu aslında bende beklemiyodum. Bu cesaretin nerden geldiğini de bilmiyodum ama şundan emindim artık RÜZGAR ' SIZ ADA OLMAZ!!!!

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.