Yeniüye #1 Jisoo #3 Mecburi bir evlilikten kaçmaya çalıştığınızı düşünün. Tek arkadaşınız internet üzerinden tanıştığınız türk asıllı koreli bir kız. Siz olsanız evlenir miydiniz, yoksa arkadaşınızın yanına mı kaçardınız? Evet, ben de düşündüğünüz şeyi yaptım fakat o noktadan sonra olaylar planda olmayan bir şekilde gelişti. Ben Eren. On sekiz yaşındayım ve erkek kılığında bir gruba üye olarak girdim. Ben onlarla dostluğu öğrendim. Ben onlarla aşkı öğrendim. Ben onlarla acıyı öğrendim. Onlarla her şeyin bittiğini düşündüğümüz an ise telefonumuza gelen bir mesajla hepimizin hayatı değişti. "Belki de ilk aşk, ilk delilik" Sanırım ben bir delilik yaptım. Hayır hayır, ben değil hepimiz yaptık. Çünkü biz ilk defa aşıktık.

Gece'nin Kaybedenleri, bu kitapta kazanabilecekler mi?

Yaşamak mıydı zor olan, yoksa masum bir bedeni yaşatmak mı? Ya da tüm bunların sorumlusunu bulup intikam almak mı?

Hayran kurgu #1 Exo #2 RedVelvet #2 Kai #1 Kore #1 Adam bugün ihaneti tattı. Kadın adamın zalim sözleri karşısında kırgınlıkla tanıştı. Adam bir daha kimseye güvenemeyeceğini anladı. Kadın ise gelmemek üzere gitmeyi seçti. Kerem ile Aslı misali kadın adamı ateşiyle yaktı, adam bu ateşte yanarak kül haline geldi. Kadın o küllerin başında ağlarken tutuşarak o da hiçliğe karıştı. Bu iki beden artık geri dönmemek üzere birbirinden uzaklaştı...

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...