Yaşadıkları enkaz gibi üzerine çökmüştü kızın. "Biliyor musunuz, ben bugün ilk defa içki içtim. Ama insanların neden içki içtiğini de çok net anladım. Sarhoş olunca daha cesur oluyorsun ve daha az düşünüyorsun. Bir de daha az acıyor." İnsan hayata kaç sıfır yenik başlayabilir ki? Ailesi bile ona gülmemiş iken, şans nasıl gülebilir? Bir insan ne kadar ezilebilir yaşadıklarının altında...

Tüm dünyam gözümün önünde yok olurken, tek başımaydım. Cızırtılı sokak lambalarının altında yürürken orada, karanlıkta ses çıkarmadan beni izlediklerini biliyordum. Daha doğrusu, hissediyordum. Ara sıra bana zarar vermeye niyetleniyorlardı, fakat bu onlar için kötü sonuçlanıyordu. Çünkü üzerimde birkaç bıçak ve 2 gümüş Colt vardı... İnsanlar kaçıp saklanırken, ben onlarla savaşıyordum. Sahi bunu neden yapıyordum? İnsan ırkına bu kadar zarar vermiş yaratıklardan neden korkmuyordum? Onlarla savaşıp, aptal insanların yaptığı yanlışı neden ben düzeltmeye çalışıyordum? Genetiğiyle oynanmış insanlarla, Mutantlar... Dünyadaki varlıkları insan, hayvan ya da mutant olarak ayırabilirken, kendimin ne olduğunu bilmiyordum. Herkesten farklı olduğum aşikârdı; fakat kesinlikle insan değildim. BİLİM KURGU #1 (DÜZENLENİYOR)