Moje wiersze. Serdecznie zapraszam :)

Bo może ujrzę promyk nadziei

Skoro nikt nie wie kim jestem, to skąd mam wiedzieć to ja? Jak bardzo chorym trzeba być, aby tego nie wiedzieć? Nic o sobie, a wszystko o innych? Duszę powinno się rozgryźć, współżyć z nią i być pewnym swojego życia. Skąd mam być pewna, że żyję, skoro nie jestem pewna, czy istnieję? Nie mam pojęcia o niczym, mając pojęcie o wszystkim. To irracjonalne, a jednak jest, istnieje. Irracjonalność jest pewna, a ja? Pierwsze miejsce w konkursie "Letnie róże", na fanpage "Zacni Pisarze". #54 w DUCHOWE 15 czerwca 2017r. #Wattonators2017

// zbiór historii na sto słów // najwyższe notowanie to #8 w kategorii opowiadania, 21.05.2017; #7, 11.07.2017; #3, 12.07.2017

...są pełne pająków i pułapek. Tak jak myśli. Rzadko je widzimy, a jest ich mnóstwo.