Mor bir şemsiye hayatınızın gidişatını değiştirebilir mi? Birce, aklı başında olmanın güvenli bir liman olduğuna inanırdı. Hayat dediğiniz dalgalı denizde bir fırtına sizi bulduğunda sakin bir limanda demir atmış olmaktan daha güzel ne olabilirdi ki? Aşk dedikleri ucu bucağı olmayan belirsiz duygular yumağıydı sonuçta. Birce'nin de güvenli limanından çıkıp okyanuslara yelken açmaya ve sonra bir buz dağına çarpıp batmaya hiç niyeti yoktu. Ne vardı yani, herkes aşık olmak ve birilerine inanmak zorunda mıydı? Aklı başında bir tanrıçanın Eros'un okuna direnme çabasının öyküsü...

WattpadRomance TR romantik komedi okuma listesinde 💖 Şaşkın bir telefon kulübesiyle hüzünlü bir sarmaşığın yolları kesişirse neler olur? Yol Arkadaşım'dan tanıdığınız Umut Gürsoy'un hikayesi... Umut; Gürsoy ailesinin gözbebeğiydi. Ailenin küçük üyesi olmak harikaydı ona göre. Zengindi, yakışıklıydı ve ne istese parmağını şıklatması yetiyordu sanki. Tek derdi devamlı ona küçük çocuk muamelesi yapan gri ötesi sıkıcı ağabeyi Utku'ydu. Yani en azından o öyle düşünüyordu, ta ki o hüzünlü gözlere rastlayana kadar... Sonra hayatı tek bir renge büründü, gece mavisine... Umut kadınlarla arasını iyi sanıyordu. Tamam bir süredir, yani o talihsiz geceden sonra kadınlardan uzak durmuş olabilirdi ama bu kadar da paslanmış olamazdı, değil mi? Geçmişin tozlu sayfalarında yaşayan hüzünlü bir çift göz karşısında hayatının en büyük sınavını vereceğini bilmiyordu.

İnsan bir hikaye anlatmaya karar verince nereden başlayacağını bilemiyor bazen. Aslında söyleyecek çok sözüm var, hissediyorum. Size hikayemi anlatacağım, hatta başka hikayeleri de. Hayat denen bu zorlu yolda yürürken yalnız olmadığınızı bilin istiyorum. Elinize batan, kalbinizi kanatan o dikenler herkesi başka şekilde buluyor. O hayat denen uçurumdan nasıl düştüm, sonra nasıl yükseldim hatta tekrar düşüp düşüp nasıl hayatta kaldım, dinlemek istersiniz belki. Ben Asya. Başlayalım mı?

-TAMAMLANDI- Ellerini öpüyorum ve yavaşça bornozunu omuzlarından sıyırıyorum. Beklediğim gibi bir göğsü yok. Sol göğsünün olması gereken yerde bir yara izi var.... Karşımda kanseri yenmiş genç bir kadın var. Yaşadıklarını yok saymak onun için ne çok zor olmuştur. O tir tir titrerken gözlerimin dolmasına engel olamıyorum. Yavaşça eğiliyorum... kalbinin üzerine yanan dudaklarımı bastırıyorum. Önce irkiliyor sonra ne yaptığımı anlayınca tekrar ağlamaya başlıyor. Yeniden bir öpücük konduruyorum. Sonra bi tane daha... Yarasından öpüyorum onu. Utandığı noksanını seviyorum. Ruhunu iyileştirmeye bu noktadan başlamalıymışım belki de... Hıçkırarak ağlamaya başlıyor, başını alıp göğsüme bastırıyorum, bana sımsıkı sarılıyor. "Benim de şimdi canım yandı Nurefşan.... Sen göğsün için ağlıyorsun ama ben... benim kalbimi söküp aldılar sanki. Senin ne acılara katlandığını düşündükçe kafayı yiyecek gibi oluyorum. "

"Dediklerimi tekrarla," dedi kararlı bir tonda. İstemediğimi söylemeye cesaretim yoktu "Buradaki her şey doğrudur," sustum. Ağlamak istemiyordum fakat canım o kadar yanıyordu ki. Bakışları sertleştiğinde titrek sesimle tekrar ettim "Buradaki her şey doğrudur," Bakışlarındaki sertlik saniyeler içinde eridi "Tüm karakterler gerçektir," "Tüm karakterler gerçektir," dedim, sesim kısık ve güçsüzdü. Dilini şaklattı ve başını sağa sola salladı. "Tüm karakterler gerçektir," Biraz daha yüksek sesle "Tüm karakterler gerçektir,"dedim, sesim güçlüydü fakat bu güç gözyaşlarımı engelleyemedi, iri damlalar yanaklarımdan kulaklarıma doğru süzülürken sadece ona baktım. "Biz kurgu ya da oyun değiliz," Derin bir nefes aldım, ciğerlerim yanıyor, vücudum bu şiddeti protesto ediyordu"Biz kurgu ya da oyun değiliz," "Biz gerçeğin ta kendisiyiz," *Hikaye hakkında daha fazla bilgi için https://www.facebook.com/siyahinvedasi sayfamızı ziyaret edin. Tüm Hakları Saklıdır©11Mayıs 2014 ©Hikayenin isim hakları tamamen bana aittir.

Yetimhanede büyüyen Rüya'ya masal gibi bir hayat vadeden Aras Karahanlı bu masalın aşk kısmını eksik bırakmış, Rüya'nın masalına "bir parça masal" demiştir. Aşk tamamlandığında ise gerçekleri öğrenen Rüya Aras'ı çok sevdiği halde terk etmiştir. Bir Parça Masal kitabının devam kitabı olan Bir Parça Masal 2 Aşk'ta masal kaldığı yerden devam ediyor. "Gitme!" Söylemeseydi ölürdüm, söyledi yine öldüm.

Cinayet Masasının çevik polisi Hakan Çevik... İşinde taviz vermeyen, kurallara bağlı bu polisin bile 'hayır' diyemeyeceği güçler var. Nil Aydıner, eczacılık yaparken bir de Yosun Güzellik Merkezinin sahibi oldu. Kahve fincanını bahane ediyor ve bir şekilde insanlara yardımcı oluyor. Bir tarafta Cinayet Masasının polisleri, diğer tarafta kuafördeki personeli... Bir tarafın sessiz, katilleri hakkında bile konuşmayan müşterilerine karşılık, diğer tarafın hemen her konuda konuşan müşterileri... Galiba cinayetleri okumak ve çözmek beklendiği kadar germeyecek bizleri. Keyifli okumalar herkese

"Ablacığım ne oldu?" "Yok birşey" "Söyle tatlım vallahi kimseye söylemek yok" "Abla biri senden birini öldürmeni isterse ama bu çok sevdiğin biriyse ne yapardın ?" " Eflin sen ne saçmalıyorsun?" "Öldürmezsen hep seninle uğraşsalar canını yaksalar." "Ablam bak hiç kimse s ana bir şey yapamaz. Sadece hayal görüyorsun. Tamam mı bitanem." . ..... Nefes 'in şahane olmasada düzeni kardeşi tarafından altüst olur. Şizofren kardeşi Annesini öldürür. Ailesini kaybetmişken yeni bir aile ona kucak açmıştır. Nefretle sevgi arasında ince bir çizgi...

"Ansızın ve haksız yere terk edilen tüm kadınların adına kılıçlarımı kuşandım; zafer yakındır!" Muni, üniversitedeki aşkı tarafından okul biter bitmez terk edilmiştir ve kendini kariyerine vermiştir. Ama asla eski mutlu hayatına dönememiş, hep bir yanı eksik kalmıştır. Müdire olduğu gün, ona atanan asistanın eski sevgilisi Ezel çıkmasıyla işler hayli karışır.

Evera Alfen. Ya da yalnızca Era. Ölümün soğuk nefesini ensemde hissedene dek etraftaki herkes kadar sıradan bir yaşam sürdüğünü zanneden o genç kızdım. Hayatta kalmak için tek kural vardı; ormandaki sınırlara adım atmayacaktım. Her şey öğretildiği gibiydi. Ta ki o lanet gece... Bir katil hayatımdaki en masum varlığı canice öldürene dek. Küçük kardeşimi benden alana dek. Bir şeylerin ters gittiğini fark edene dek. Kuşları unuttuğumu hatırlayana dek. Ve göğe baktım. Ben, ilk başkaldırandım.