"Bir kızın düğün günü, hayatının en acı günü olabilir mi ? Benim düğün günüm, hayatımdaki kayıpları en çok yaşadığım gün işte.. Onu nasıl kaybettiğimi hala aklım almıyor ! Başının ellerime düşüşü, bana son kez adımla seslenişi hala gözümün önünde ve kulaklarımı dolduruyor hala. Şimdi onsuz ne yaparım ben ?" --- "Doktor olduğum hâlde, onun bana açtığı yarayı ben bile saramadım. Hastaneden, evime döndüğüm anda beni kapıda karşılayan nişanlamı beklemek düşündüğüm en yanlış şeymiş.. Nişanlımı yatak odamızda ararken, bir başka adamın altında görmek, aldatıldığımın en resmî görüntüsüydü. Bir insan hafızasına, bir olayı bu kadar net kazır mı ? Şimdi onsuz ne yaparım ben ?" --- Bir yanda, nikâh masasında en acı gününü yaşamış olan bir kadın, bir yanda çok sevdiği nişanlısı tarafından aldatılmış olan bir adam.

Babamın işlerinin düzelmesiyle Gümüşsemt'e taşındık. Zenginlik, altınlar, ev, araba, para hepsi mutsuzluk ve yalnızlığı beraberinde getirdi... İlk gördüğüm günden beri sevdiğim çocuk... Yakışıklı,Ukala Zengin Emir Karagil... Bana dediği gibi sonradan görme değil, hani ağzında Gümüş kaşıkla doğanlardan... Bana istediği kadar ufaklık desin,küçük görsün aramızda ki uyum ve tutku inkar edilemez. Onu seviyorum ama nefesini kesecek kadar da nefret ediyorum.