ASIM KARASOY Arabanın diğer ucunda oturan kız, yağmurun altında benimle o garip bakışmayı paylaşan kızla aynı kişi. Aynı keskin yüz hatları, neredeyse huysuzluk olarak tanımlanabilecek bir ifadeyi süsleyen hafifçe pembeye boyalı kalın dudaklar, bu mesafeden ne renk oldukları inkar edilemeyecek kadar belirgin olan yeşil gözler. Yüzünde dünyanın en durgun ifadesi. Lakin boş değil, sadece sessizliğin tamamladığı bir sakinlik. Yahut tenezzül etmeme. Bu kadar kısa süre içinde daha fazlasını tahlil etme fırsatı bulamadan arabadan inmek zorunda kalıyorum. Bir kere daha aynı kız, engel olunamaz bir süratle benden uzaklaşırken bu sefer ilkinde olduğundan daha çok canım sıkılıyor. EFLÂL ÇAĞAN Kaç zamandır dönüp dolaşıp yağmurun altındaki o ana varıyorum. Bütün o koşuşturmacanın arasında aniden fark ettiğim adamın hayali gözlerimin önüne çiziliyor. Sıradan bir günün ilginç bir tesadüfle bölündüğü o zaman aralığında sessiz ve eski bir kaide gibi her şeyin ve herkesin ortasında dikiliyor oluşundan daha çok, yüzündeki ve hatta teninden etrafına yaydığı o umursamaz havanın beni ele geçirdiği gerçeğinden bir türlü kurtulamıyorum. Sanki bütün dünya dönüyordu da Asım için o an kendi dünyası duruvermişti. Ne var ki bu acıklı ve dramatik bir benzetme değildi; içimdeki kopamayan fırtınanın acizliğinde bir hareketsizlikti onunkisi. Belki benim kadar aciz değildi, elbette değildi, lakin durgunluğunda bulduğum tanıdıklık hissi oraya çakılıp kalmamı sağlamıştı. YOKLUĞUNDAKİ SEN - ÇAĞANLAR 2

Siyahın asaleti ve beyazın masumluğu ile büyümüş asi, sert ve zor bir kız, abisi için ölümü bile göze alabilecek bir cesarete sahip. Mardin'in sevilen yakışıklısı sert, katı, umursamaz bir adam, kız kardeşi için kendini sonunu bilmediği bir oyuna sürükleyebilir.Ama Deniz'i gördükten sonra tam bir aşık. Kimse korkusundan gözlerine bakamazken Deniz bakmakla kalmadı. Deniz: Miranda Kerr Barkın: Nick Bateman

İmkansız bir aşkın gölgesinde dolaşan Dalya Yılmaz . Aşkı tattığını sanan ama aşkı Dalya ile ögrenecek Baler Kahramanoglu . ------ "Herşey Dalya için zordu babasının borcu yüzünden evlenmek zorundaydı kardeşini düşünüyordu ama nasıl yapacaktı sevmediği adamla ne kadar devam edebilecekti ." "Baler çok sevdiği karısı kısır diye evlenmek zorundaydı kuma istemiyordu ama 1 yıldır babasının baskılarinada dayanamıyordu sonunda geliyordu Dalya Kahramanoğlu ailesine bomba gibi düşücekti " . Cehennemin ateşinde yanan iki beden . BADAL ♡ Kapak için - Hoppala_yokya8 'e teşekkür ediyorum . - Not - ( İstanbul'da geçen bir hikayedir ) (MARDİNDE GEÇEN KUMA HİKAYELERİ İLE ALAKASI YOKTUR )!

Aşk hiç bu kadar can yakmamiştir.

Zine Beritan . Beritan aşiretinin namsalmış güzellikteki yegane incisi. Töreye kurban edilmiştir. Mirhan Bayki . Bayki aşiretinin ağası. Adaletli ve merhametli olduğu kadar sert ve katı olarak bilinir. Dilber Bayki. Mirhan baykinin resmi nikahlı eşi. Çocuğu olmadığı için üstüne kuma gelecek olan töre kurbanı. Bu üç insanın hayatı birleşecek. Aşkı ihaneti öfke ve intikamı dolu dolu yaşatacak 3 yürek. Kazanan veya kaybeden olacak mı? İki kadın bir adam aşk kimde kalacak? Hep beraber görelim.. +18 ve küfür içerir 04.12.2016 başlangıç 17.05.2019 Son

Azat 'ı arkasında bırakıp son kapıdan geçerken geri dönüp bakmak istemedi.Onu o halde görmek, güçsüzlüğüne şahit olmaya dayanamazdı. Onu yaptığı ihanetle hatırlamak istiyordu kız. Ona evlenme teklifinden sonra başkasıyla evlenmesiyle .Başı önde ilerlerken içinde sıraladığı cümlelerine gözyaşları eşlik ediyordu . Bilet kontrolü yapılıp son kapıdan da geçince uçağın içine geçti ve kalkışı beklemeye başladı. . Ağladı kadın içi yanan yana .İlk defa silmedi gözyaşlarını ,ilk defa insanlara karşı güçsüz görünmekten korkmadı . Tüm kontroller bittiğinde ortalıktan çekilen hostesler sonra pilotun sesi duyuldu . Uçak havalandığında içinden bir şeyler kopmuştu Duru 'nun . Biliyordu ki bir daha gelemeyecekti buralara . Diğer yandan dizlerinin üzerine çökmüş sarsıla sarsıla ağlayan bir Aras vardı. Durduramamıştı . Yetişememişti sevdiğine. Bitmişti her şey . Uğruna canını vereceği , yıllardır yollarını gözlediği deniz gözlüsü gitmişti. Gözyaşlarını silip ayağa kalktı . Alandan çıkmak için ağır ağır çıkışa ilerledi . Artık kimse umrunda değildi onun . Her şeyim dediği kadın gittikten sonra kimsenin önemi yoktu onun için .Arabanın yanına gelip bir kez daha baktı uçağa . İnsan bile bile ölüme neden gider ki ? Azat kendi kendinin azraili olmuştu Arabanın ibresini zorlayıp Mardin de beraber aldıkları eve gitti . Her bir yerini herkesden gizli döşedikleri eve .Evden içeri girince aklına direk ona nasıl evlenme teklifi ettiği , nasıl mutlulukla evet dediği aklına geldi . Belini kapıya yaslayıp hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Sarsak adımlarla sevdiği ile kendisinin odasına gitti. Nasıl heyecan ile evi temizledikleri , eşyaları yerleştirirken atışmaları , sürekli Duru'sunu sıkıştırıp öpmeye çalıştığı anlar geldi gözünün önüne . Her masal mutlu sonla bitecek değ

Kızgındı. Öfke tüm bedenini sarmıştı. Kırmızı dudaklarını büzmüş, sarı saçları kuş yuvasına dönmüştü. İnce parmaklarını hışımla çantanın olduğu masaya çarpıp öne doğru eğildi. "Çocuklarım nerede?" diye öfke ile bağırdı. Hamza gözlerini genç kadının öfkeli yeşil gözlerine çevirdi. Sonra yavaş yavaş tüm yüzünde gezindi. Biraz aşağıya inip beyaz gömleğinden gözüken derin göğüs dekoltesinde takılı kaldı. Bu kadın Hamza'nın sonu olacaktı. Eski karısı... Çocuklarının annesi... Artık küçük düşmanıydı, küçük ve huysuz...

Aşk,uçurtmalara benzer paşam... Sen ne kadar seversen sev,ne kadar özgür bırakırsan bırak o kendi karar vermeli ne kadar yükseleceğine... Çocukluğumuz uçurtmalarımızdı bizim bir de sevdalarımız... Sevdalarımızı da böyle yaşardık,korurduk hatta kimi zaman ne kadar sıkı tutarsak tutalım elimizden kayıp giderdi ama mesele hiçbir zaman bizimle kalanlar olmazdı zaten... Bizim peşinden koştuklarımızdı. Şanslıysak beraber aynı gökyüzüne bakar,aynı gökyüzüne inanırdık... Ama inanıyordum ki o uçurtmalar gibi kimi zaman tek renk ya da rengarenk ama sevdalar da vardı, sevdayı kendine zehir edende.

Bu kapının arkasında kaderi vardı... "Evet kabul edildiniz" dendiğinde hayat onu alıp mutluluğa mı taşıyacaktı yoksa derin elemlere mi? .... Peki kendisi buna hazır mıydı...Etrafındaki elit giyimli insanlar ve o bakışlarla yapabilir miydi... ... Ne demişti annesi "Olduğu kadar; olmazsa kader" Ama Zülal biliyorduki her bir evet onun yeni yolu olacak, yeni umudu ve masalı.... .... Ahh Deniz,ne bilsin masasında otururken odasının kapısının arkasında kendini bekleyen kaderi... Hem de ne kader :)) 'Hikayede geçen tüm kurum ve kuruluşlar ile kişiler tamamen hayal ürünüdür.'

İnsan eksildikçe ağırlaşır bilirim.