Ik vedronk in zijn ogen. Zijn mooie blauwe ogen.
De ogen die me vertelden dat alles wel goed zou komen.
De ogen die zeiden dat ze me zouden beschermen.
De ogen die me vertelden dat hij van me hield.
'Wat is er? Waar denk ik je aan?'
'Niks bijzonders.' antwoorde ze.
Maar het was wel bijzonder.
Het was zo bijzonder wat hij met haar deed.
Ze wist het nog niet, maar ze was verliefd.
Juan en Tinne de nu nog compleet vreemden van elkaar zitten in de eind periode van het laatste jaar van de acteurscollege te luisteren naar wat hun directeur mee heeft te delen: "De reden waarom ik jullie hier bij een heb geroepen terwijl jullie zijn afgestudeerd. Is dat jullie gelukkige college leerlingen uitgekozen zijn om een trip naar Spanje te maken en daar te genieten van de mooie stranden en het rustige leventje voor dat de drukke schooldagen weer beginnen.." Tinne kijkt om zich heen naar de 11 andere leerlingen die net als haar blijkbaar hebben gewonnen.