Ik dacht dat ik wist wie ik was. Alles was één groot leugen. Ken je dat gevoel dat je alles hebt maar dat je eigenlijk niets hebt? Dat je alles over jezelf weet maar eigenlijk helemaal niets weet? Nee? Op begin ik ook niet. Ophelia is een meisje van 17 jaar. Haar leven is één groot mysterie. 'Je bent de ijsprinses.' Ze komt te weten dat ze de ijsprinses is. Maar dat is niet alles, ze is een speciale meisje, ze heeft speciale krachten. Ze weet zelf niet wat haar krachten zijn en vanwaar het komt. Wil je meer weten over het avontuur van Elisabeth, lees dan snel verder. Hoogste rang: #1 08-08-2017 (Dit is mijn eerste boek, het begin is niet zo goed maar het wordt beter en beter.) Ik ben momenteel aan het herschrijven dus het kan zijn dat sommige delen niet kloppen. (Ik ben bij hoofdstuk 3).

Selina is een normaal meisje van 16 jaar. Ze is geboren met paars haar. Ze gaat gewoon naar school en ze heeft gewone vrienden en een lieve vader, maar alles verandert als ze die ene man ziet. Schuilt er diep in haar toch iets geheimzinnigs ...

Schemer, schemer. Wazig. Ik probeer mijn ogen te openen, maar ik zie enkel een ondoorgrondelijke waas van lichtgrijs. Ik knijp mijn ogen nog even toe en merk dat het hiermee iets duidelijker wordt. Nogmaals knijp ik mijn ogen toe, tot een aantal keren zelfs. Hoe meer ik mijn ogen dicht knijp, hoe meer ik merk dat ik steeds meer te zien krijg. Het telkenmale heropenen van mijn ogen, zorgt er voor dat ik een scherper beeld kan vormen. En eindelijk zie ik zie wat er rond mij is, waar ik ben. Waar ben ik? Een grote holle, tot binnen toe, met mos bedekte boomstam staat als een beschermende muur rondom mij. Door een opening, dat doorheen het hout lijkt gescheurd te zijn, zie ik een heldergroen bos. Ik hoor de bladeren van de bomen ritselen in de zachte wind. En een uitgebreid gamma van dunne en dikke stammen, waarbij verschillende soorten bladeren vormgeven aan de uiteinden van hun opgesplitste takken, nodigen mijn nieuwsgierigheid uit om meer te gaan ontdekken. Hoe kom ik hier? Wie ben ik? Een meisje wordt wakker in het midden van een bos. Ze weet niet wie ze is, waar ze is, of hoe ze daar komt. Een elfenverhaal, met mysteries, liefde, gevecht, legendes, enz... Ben jij er klaar voor? NOT JUST ANOTHER FANTASY STORY... xoxo Icimoi Hoogste notering tot nu toe: #1 Popular - Fantasy (29/08/2017) Bedankje aan -Nocte- voor de mooie beoordeling van Avalon in haar boek: Over woorden gesproken xoxo Alle rechten zijn voorbehouden. Niets in dit boek gepubliceerde gegevens mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand en/of openbaar worden gemaakt, in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of enige andere manier, zonder uitdrukkelijke voorafgaande schriftelijke toestemming van auteur Icimoi @Wattpad. Ook het gebruik van gelijkende namen en verhaallijnen in een geheel, zijn niet toegestaan.

Dutch/ Nederlands, Deel 1 (voltooid) Vroeg op de morgen zag ik voor het eerst in tijden een weerwolf, in dat moment had ik niet gedacht dat het zoveel zou veranderen. Het lot had haar plannen en die bleken onontkoombaar. Grootse krachten waren in het spel en die lieten mij niet zomaar gaan. Zo werd ik meegetrokken in een droomachtige wereld waar een kroon op mijn hoofd werd geschoven en een zielsverwant aan mij werd gekluisterd. Dat is hoe ik één van drie koninginnen werd. Maar wat als het begin niet de rennende weerwolf was maar iets anders? Wat als ik alles al wist en ik de magie om mij heen niet voor het eerst zag? Fragment uit het boek: Die seconde was mijn opening, ik sloeg toe en raakte hem hard in zijn flank maar in een reflex sloeg hij hard terug waardoor ik mijn evenwicht verloor. Automatisch probeerde ik om hem vast te grijpen zodat ik niet viel. Hij bewoog echter ook om mij op te vangen waardoor mijn voet tegen zijn been schopte terwijl ik achterover viel. Hij verloor eveneens het evenwicht maar wist mij tegen zich aan te drukken zodat mijn val werd gebroken al was de afstand tot de vloer niet zo groot. "Eindigen jullie altijd zo", hoorde ik Blake speels zeggen terwijl hij tegen het deurkozijn leunde en zijn armen over elkaar legde "op elkaar." We krabbelde allebei uit elkaar en daarna overeind "ah nu snap ik ook waarom jullie trainingen altijd zolang duren", maakte Blake er zijn eigen versie van. "Of mijn training is pas begonnen", zei ik gelijktijdig terwijl Ezran "ze moet zichzelf kunnen redden", zei. "Had tenminste overeengestemd om hetzelfde excuus te gebruiken", hoorde ik Blake met toenemend enthousiasme zeggen. "Het is geen excuus", riepen we bijna gelijktijdig uit. "En daar hebben jullie wel op geoefend." Note: Dit boek is inmiddels toe aan een herwerking. Boek 1 is (naar mijn mening) minder goed dan de volgende in de reeks.