"ရှင်သန်ခြင်းနဲ့သေဆုံးခြင်းကြား အလွှာပါးပါးလေးကိုဖြတ်ကျော်ခါနီးမှာမှ ငါမောင့်ကိုစွန့်လွှတ်တတ်ဖို့ သင်ယူနိုင်ခဲ့တယ်၊ လူတွေက သံသရာမှာ ရေစက်ရယ်၊ဝဋ်ကြွေး​ရယ်ကြောင့်ဆုံဆည်းတတ်ကြတယ်တဲ့၊ မောင်နဲ့ငါကတော့ ဝဋ်ကြွေးသီးသန့်​ကြောင့်ဆုံခဲ့ကြတယ်ထင်ပါရဲ့" [Zawgyi] "ရွင္သန္ျခင္းနဲ႕ေသဆုံးျခင္းၾကား အလႊာပါးပါးေလးကိုျဖတ္ေက်ာ္ခါနီးမွာမွ ငါေမာင့္ကိုစြန့္လႊတ္တတ္ဖို႔ သင္ယူနိုင္ခဲ့တယ္၊ လူေတြက သံသရာမွာ ေရစက္ရယ္၊ဝဋ္ေႂကြး​ရယ္ေၾကာင့္ဆုံဆည္းတတ္ၾကတယ္တဲ့၊ ေမာင္နဲ႕ငါကေတာ့ ဝဋ္ေႂကြးသီးသန့္​ေၾကာင့္ဆုံခဲ့ၾကတယ္ထင္ပါရဲ႕"

မောင်က ချည်ပါ ငါက သီပါ့မယ် ရစ်ပတ်နှောင်တွယ်...မောင့်ထံမှာ ငါအကြိမ်ကြိမ် ရှုံးပါရစေ..... မောင်က ငါ့ကိုပြုံးရုံပြုံးပြ ငါဘဲ ရုန်းကန်ပါရစေ....

ငသော်...။ ငါလေ မင်းကို တစ်ကြိမ်လောက်လေးပဲ ထပ်နမ်းချင်သေးတာပါ။ ငါလေ မင်းကို ချစ်ရတာ မဝသေးတာမို့လေ တစ်ခါလောက်လေးပဲ ထပ်နမ်းလို့ မရနိုင်ဘူးလား။ တောင်းဆိုပါတယ်။ ***** ငေသာ္...။ ငါေလ မင္းကို တစ္ႀကိမ္ေလာက္ေလးပဲ ထပ္နမ္းခ်င္ေသးတာပါ။ ငါေလ မင္းကို ခ်စ္ရတာ မဝေသးတာမို႔ေလ တစ္ခါေလာက္ေလးပဲ ထပ္နမ္းလို႔ မရႏိုင္ဘူးလား။ ေတာင္းဆိုပါတယ္။

မီးနီျဖတ္ေမာင္းတဲ့ယာဥ္ထိန္းရဲဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုေျပး ျမင္ပါ ဒဏ္ေၾကးအျဖစ္ ကိုယ့္ႏွလံုးသားကိုေပးေဆာင္ပါ့မယ္ ခ်လံကေတာ့ မင္းအခ်စ္နဲ႔ျဖတ္ေပးလိုက္ေပါ့.... ၾသရေမာင္ Unicode မီးနီဖြတ်မောင်းတဲ့ယာဉ်ထိန်းရဲဆိုရင် ကိုယ့်ကိုပြေး မြင်ပါ ဒဏ်ကြေးအဖြစ် ကိုယ့်နှလုံးသားကိုပေးဆောင်ပါ့မယ် ချလံကတော့ မင်းအချစ်နဲ့ဖြတ်ပေးလိုက်ပေါ့.... သြရမောင်

ဆောင်းလေအေးတွေက နွေးထွေးတဲ့မေတ္တာထုလေးဆီကို တိတ်တဆိတ်တိုးဝင်လျက်.... ~ဆောင်းလေဝေ့ရီ မေတ္တာဆီ~ ေဆာင္းေလေအးေတြက ေနြးေထြးတဲ့ေမတၲာထုေလးဆီကို တိတ္တဆိတ္တိုးဝင္လ်က္.... ~ေဆာင္းေလေဝ့ရီ ေမတၲာဆီ~

NgernOat

(Admin pageမှာ တင်ထားတာလေးတွေ စုထားသလို တင်လို့ အဆင်မပြေတာလေးတွေကို ဒီမှာ ဆက်ရေးပေးတာပါ)

၁၉၄၀ နှောင်းပိုင်း ကာလ... မြို့အုပ်မင်း+မြို့အုပ်ကတော်