Bu hikayenin tüm telif hakları yazarın şahsına ait olup, izini dışında çoğaltılması ya da ticari bir amaç uğruna kurgunun kullanılması kesinlikle yasaktır. Böyle bir durum ile karşılaşılırsa, gerekli mercilere ulaşılacaktır. 18.10.2013 - 02.07.2014 -------------- Daha 18 yaşında öksüz, yetim bir genç kız.. İnsafsız bir üvey baba.. Üvey Babasının ünlü bir şirketi zarara uğratması sonucu, kendi hatalarının karşılığı olarak onu satmasıyla hiç bilmediği bir yolun başındaydı Lara. En saf, temiz duygularıyla bir adamın önüne fırlatılmıştı. Tek kadın, bir imza.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

İstanbul... bir genç kızın hayatını değiştiren şehir. Her şey o metrobüs ile başladı... Bazen seçim yapmak gerçekten her şeyden daha zor olabilir. Ve istemediğin halde hayatını değiştirirsin...

Bora’yla tanışın. O ne sportif ve kaslı ne zengin ne de bir kötü çocuk. O sadece Bora. Bildiğimiz erkek yani. | WATR Watty'14 En İyi Humor Hikayesi |

Kayboldum. Hiç bilmiyordum bu kadar ıssız ve karanlık olacağını bu yolların. Geriye dönüşü yokmuş bunu yola çıktığımda öğrendim. Aşkta ya varmışsın ya yokmuşsun. Varım deyipte çıkmıştım bu yola. Ama gittikçe çöküyor bu karanlık. Unutulmuş ara sokaklardan geçiyorum. Kalbin çok dağınık. Fazla kalabalık olan yerleri geçtim ben. O seni herkes biliyor. Ben gerçek olan sana ulaşmanın yollarını arıyorum. Fakat kayboldum. Elimden tutsan beni aydınlığına çıkartsan ne olur sanki. Hiç dokunulmamış yollarda geziyorum. Tek bir ayak izi bile yok. Korkuyorum. Çünkü bu yolda yalnız olduğumu biliyorum. Senin benim olman için bir parça umut arıyorum halbuki. Küçük bir çocuğun ağlama sesleri geliyor kulaklarıma. Sesin geldiği yere doğru gidiyorum. Burası çıkmaz sokak. Her yer simsiyah. 'Neredesin çocuk ?! Ağlama. Korkma.' Susuyor. Sonra konuşmaya başlıyor. 'Bana yaklaşma üzülürsün. Beni arama bulamazsın. Bana dokunma yanarsın.' 'Ne olursa olsun buradayım işte. Dönüşü yok bu yolun. Burada seninle yok olmaya varım. Ama dönersem sensiz ölürüm. Ölüm bile koymaz bana sen varken. Ne olur tut elimden. Ne olur çıkar beni aydınlığa. Korkarım ben hem karanlıktan. Ne olur duy beni çocuk. Ne olur tut elimden.' Korkuyordum. Gözüm kapalı deli divane aşıktım işte. Onsuz olmaktan, karanlıktan, düşmekten korkuyordum. Bir parça umut istedim sadece. Çok sevdim biraz sevilmek istedim. Biraz aydınlık. Sadece bir kaç adım. Ağlıyordum. Duymuyordu beni 'Konuşsana be çocuk. Kayboldum ben sende. Elimi tutsana be çocuk.

Cordelia, bir İzmir kızının ismidir... İzmir'in Karşıyaka'sındaki kızın ismi... Karşıyaka'nın ismi... Cordelia iki isim çıkarmış kendisinden... Karşıyaka ve Kordon... Bir aşk hikayesini de içinde saklamıştır Cordelia...