Adam, ait olduğu kadını bekliyordu ve kendisine ait olacak kadını... Gülüşüne kadar ona ait olmasını istiyordu. Bir kadın geldi... Ve adam o kadına ait olmak istedi, onun da kendisine ait olmasını. İki kalp birbiri için atarken adam kadından uzak durdu, gülüşüne kıyamadığı için... ABİMİN FEDAİSİ'ndeki Emir karakterinin hikâyesidir. Kapak, Ahsen Bayraktar'ın yapımıdır. Başlama tarihi: 22.01.2018 Tayfa #1 - 03.11.2018 Dostluk #1 - 20.12.2019 Reis #1 - 17.01.2020 Herhangi bir kopyalanma ya da çalıntı durumunda hukuki işlem başlatılacaktır.

Parkta otururken ağlama sesi ile çalılıkların arkasına baktım. Ağlayan bir çocuk vardı. - Merhaba ben Aysu senin adın ne tatlım - Benim adım Gökmen. - Peki Gökmen neden ağlıyorsun annen Nerede. - Benim annem yok ki Su ""Evimize gelen su perisi hoşgeldin "" . HERHANGİ ÇALINTI DURUMUN DA YETKİLİ MERKEZLERE BAŞVURULACAKTIR. KİTABIMDA Kİ ÇOCUK KARAKTERİNİN RESMİNİ İZİN ALARAK YAYINLADIĞIM ICIN RESİMLERİ ASLA ALMAYINIZ !! Yayınlanma tarihi : 16-01-2016

"Bakmayın siz benim kuru bir yaprak gibi sallandığıma.. Köküm sağlamdır sarsılsam da kopmam dalımdan.. Öyle kolay değil rüzgarın önüne kapılıp gitmem.. Son ana kadar 'vazgeçmem' yaşamaktan.. Ne fırtınalar koptu benim hayat dallarımda.. Hiç birinde vazgeçmedim umutlarımdan içimde kıyametler kopsa da.. Ben baharıyım yarınlarımın,çiçek açarım her kışın ardından" (Nazım Hikmet) Her okuduğumda kendimi buluyordum bu mısralarda.Ne kadar kırılsamda, kuru bir yaprak gibi rüzgarın oyuncağı olup bilinmez sonlara doğru savrulsamda şairin dediği gibi hiçbir zaman vazgeçmemiştim yaşamaktan.. İçimdeki virane olmuş harabelerime kimseyi misafir etmemiştim yıllardır ne kadar çok yıkıldığımı kimseler görmesin,kimseler acımasın diye.Çünkü bu hayatta beni ben yapan şey kazandığım savaşlar değil kaybettiğim,acımasızca kaybetmeye zorlandığım savaşlardı. Ben Cansu.. Sevdiği adam tarafından nedensiz bir şekilde terkedilen ve hiç bir şey olmamış gibi hayatına devam eden kadın.Ta ki bedenen kusurlu,ruhen kusursuz biriyle tanışıncaya kadar..

Dikkat Bu Bir Yakın Koruma Hikayesidir!!! Klasikleşmiş bodyguard hikayelerinden daha ötesini sunan AŞKIN YÖRÜNGESİ ne hoşgeldiniz ... Eve varmak üzereyken sağ tarafımda kalan manzaranın güzelliği nefesimi kesince zaten boş olan yolda arabamı yüksek tepenin hemen kenarına çekerek durdum. Kapımı kapatmadan arabanın ön tarafını görünce azıcık ürpersem de önüme serili tek tük ışıkların olduğu karanlık güzel ötesiydi. Burası muhtemelen uçurum gibi bir yerdi, çok seçemiyordum ama koyu karanlığın içinde yıldızlar gibi parıldayan ışıklar rüya gibiydi... Radyoda acıklı bir şarkı çalıyordu, boşa giden hayatlarla ilgili sözleri tam da benim ailemi yansıtıyordu. Ne annem ne de babam doyasıya mutlu olamamışlardı. Duygulanmamak elimde değildi hele ki babamın çekmecesinde sakladığı fotoğrafımı da görünce kendi hayatımın da onlarınkine benzememesi için dua ettim. "Allah'ım ben böyle bir hayatı istemiyorum" diye bağırdım. ... "Ne yapıyorsun sen? Kendini öldürmene izin vermeyeceğim!" "Beni bırakır mısın kendimi öldüreceğim falan yok" "Bırakacağım tabi ama sen sakinleştikten sonra" Kızmaya başlıyordum ayağımla tek ayağına sertçe basıp bağırdım "Bıraksana be adam" ... "Eyvah, düşmenin etkisiyle kör mü oldum acaba?" Korkuyla gözlerimi ovaladım ve aydınlık bir şeyler görebilme umuduyla etrafıma bakmaya başladım. İşgüzar bir adam yüzünden uçurumdan düştüğüm yetmezmiş gibi bir de kör olmuştum. Birinin bacağı üzerimdeydi ve çok ama çok ağırdı, elimle itmeye çalıştığımda bileğimden sertçe tutuldum. Bacağımda ki ağırlık bu defa üzerime çıkıp tam seçemediğim yüzünü yüzüme yanaştırdı. Verdiği nefes yüzüme vuruyordu, bağırdım "Sen de kimsin? Ne diye benim yanımda yatıyorsun? Niye bacağın benim üzerimde?" Derin bir nefes alan adam söylendi "İyi olduğunu bilmek güzel ah bir de böyle çığlık atıp

Romantizm#1 23.03.2017 Dik başlı,sözünü sakınmayan güzelleri güzeli bir kızdı,aynı Annesi gibi..Genelde sivri dili,sert bakışları ve bir bayanın ağzına yakışmayacak kadar ettiği kaba küfürlerle tanınırdı çevresinde..Fakat o kimin ne dediğini bile umursamayacak kadar gamsızdı..Düşündüğü tek şey hayali olan ve bu uğurda mesleğini bile bir kenara fırlattığı butik otelini işletmekti..Evet..Yanlış duymadınız..Hayatta herşeye sahip Diyarbakır'ın en büyük aşiretlerinden olan Ateşoğlu aşiretinin çiçeği Nazlı'nın tek hayali Butik oteli'ni güzelce işletmek.. Peki ya aşk?..Aslında aşkın nasıl boktan bir şey olduğunu ve bu uğurda yapılan hataları Üniversite yıllarında görmüş ve Allaha şükür olsun hiç yaşamamıştı..Peki ya kalp geçmişten çıkıp ansızın gelen bir adam için çarpmaya başladığında sözünü geçirebilecekmiydi kendine?

Sözde Nişanlıdan tanıdığınız Toprak Duru, Efe Berfin, Barış, Deniz ve Junior Tamer'in hikayesidir ;)

Hikayeyi okurken ve okuduktan sonra hiçbir erkeği ve ilişkiyi beğenmemeniz, bu durum sonucunda da ebediyen yalnız kalmanız durumundan yazar kesinlikle sorumlu değildir. Ve önemli not; Mıçmıç, sulu bir aşk okumak istiyorsan, sevgili okuyucu; Lise hoşlantılarını veya dizilerde aşk olarak anlatılan saçma duygular var ya, işte onları konu alan bir kitabı incelemelisin.. Bu kitapta, sadakat var, fedakarlık var, özen var.. Bu kitapta sevdiğine dokunmaya kıyamayan bir adam var. Bu kitapta, sevdiği adamla büyüyen bir kız çocuğu var. Şimdi karar ver bakalım, Sana nasıl aşık olunacağını, nasıl sevileceğini öğretecek bir kitap okumaya, hazır mısın?

Kitabın telif hakları bendedir. Herhangi bir durum karşısında gerekli işlemler yapılacaktır. Cellatlar Serisi 1. Kitap - Büyük Av Bedenlerinin içindeki büyük kötülükten habersiz beş cellat ve kalpleri sevgiye aç, beş savaşçı kadın. Farklı yüzyıllarda doğdular ancak kader onları bir araya getirdi. Yüzyıllar öncesinde yaşanan büyük saldırı sırasında çaresiz kalan cadılar, insanları korumak için büyük bir görev üstlendiler. Dönemin en güçlü beş askerini seçip anılarını sildiler ve onlara güç bahşettiler. Artık cellada dönüşen beş asker iblisleri dünyadan yok edip yer altı dünyasının kapılarını kilitlediler. Ancak asıl tehlike bitmemişti. Gerçek tehlike cadıların, cellatlar üzerinde kullanmak zorunda kaldıkları kara büyüydü. Onlar nefes aldıkları her gün kara büyü yavaşça kalplerini ve gözlerini kör edecekti. Böylece cellatlar iblislerden de daha kötü yaratıklara dönüşecekti. Yenilmez, güçlü ve çekici beş adam. Bedenleri içindeki karanlığa teslim olmamak adına nefes aldıkları her an kendileriyle savaştılar. Geçmişe dair hiçbir şey hatırlamıyorlardı. Sadece bugünleri vardı. Kalpleri sevgiye mühürlenmişti. Aşk ve sevgi kavramının hayatlarında yeri yoktu. Sadece birbirlerini kollayacak ve düşüneceklerdi. Yüzyıllardır listelerindeki ölüm hükmü giyen canlıları tek tek katlettiler. Fakat bu kez listede isimleri yazan kişiler onlardı. Cellatları ise beş avcı kadının kendileriyle birlikte getirdiği saf, temiz aşktı... Tehlikeli, Güçlü, Acımasız, Çekici, ve Ölümsüz... Onlar Cellatlar! Ve Artık uyandılar.

Kitabın telif hakları bendedir. Herhangi bir durum karşısında gerekli işlemler yapılacaktır. Gözlerinizi kapatın ve Dolunayın şarkısına kulak verin. Size gerçek aşkı fısıldayacak... Savaşın ardından Olimpos dağı yaralarını sarıyor, gaflet uykusundan uyanan tanrılar, yaşanan kanlı günün tekrarının olmaması için bu kez hazırda bekliyordu. Savaş tanrısı Ares ve Ayın tanrıçası Artemis, ailelerine yeni katılacak üyeleri sabırsızlıkla -büyük bir çoğunlukla kavga edip birbirlerinin başının etini yiyerek- beklerken en yakın dostlarının sorunlarında onlara yardımcı olmaya çalışıyorlardı. Apollon, Caleb, James, Trent ve Maxwell. Ortak bir sorunları vardı. Kadınlar... Ruh eşleri ve yüzyıllar boyunca saklı tuttukları aşkları ile yüzleşen beşliyi yeni maceralar ve zorluklar bekliyordu. Yüzyıllar boyunca aşkını saklı tutan ve bekaret yemini eden tanrıça Athena, Amazon savaşçılarına katılan Jasmine, ailesiyle sorunları olan ve Olimpos'a asla kabul edilmediğini düşünen Eos, Hekate'nin ihanetinin ardından annesini kaybetmek üzere olan ve kayıp babasıyla ilgili duyduğu gerçeklerle yüzleşmek zorunda olan Caroline ve sıradan basit bir insan olan ancak hayata zorlukla tutunmaya çalışan Paige... Onların ortak noktasıysa gerçek aşka, sonsuz güvene ve sevgiye olan ihtiyaçlarıydı... Fakat her şey bu kadar basit değildi. Büyük savaşın ardından huzura kavuştuklarını düşünmeleri hepsi için büyük bir hataydı. Karanlıklar ardından ki yeni düşman onları bekliyor ve adım adım sonlarını hazırlıyordu. Yeni bir savaş yaklaşıyor ve ordular toplanıyor. Olimpos bir kez daha saldırıya uğrama tehlikesi yaşıyor. Bu kez onları güzel bir son beklemeyebilir... Oilmpos'un son savaşına tanıklık etmeye hazır mısın?

Hiç bir aşk böylesine tutkun, böylesine adanmış olmadı... Ne seneler silebildi yakıcı hasretini, ne katlanılmaz acılar bastırabildi yokluğunu... Anlaşma basitti oysa... Yalnızca ona ait bir kız için edilen dualar ve karşılığında sunulacak bir can... Kefareti kendiydi... *** "Her yeminin, her sözün bir bedeli vardır... Benim ödeyeceğim bedel seninkine karşılık, benim hayatım... Bu ne pahasına olursa olsun kabul ettiğim, razı geldiğim bir anlaşma. Rabbimle benim aramdaki anlaşma! Girme aramıza! N'olur girme! Seni bana verene yüzümü kara çıkarma!"