2 yıl boyunca lisede ezik olarak çağırılmak? Dışlanmak? Sevdiği çocuk tarafından okulun önünde rezil edilmek? Bir kız bunları nasıl taşıyabilir? Bence artık değişim zamanı! Bir de edilmiş intikam yemini... Peki gerçekten Mertcan Karahan'ı pişman edebilecek miydi? Ya siyah vardı ya beyaz, benim hayatımda griye yer yoktu. Ya mutsuzdum ya umutsuz. Ya aydınlıktım ya da tam karanlıktım. İşte ben buydum ya vardım ya da hiç yoktum...

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

"Allah der ki, kimi benden çok seversen onu senden alırım. Ve ekler, onsuz yaşayamam deme, seni onsuz da yaşatırım. Ve mevsim geçer gölge veren ağaçların dalları kurur, sabır taşar, canından saydığın yar bile bir gün el olur. Aklın şaşar dostun düşmana dönüşür. Düşman kalkar dost olur. Öyle garip bir dünya. Olmaz dediğin ne varsa hepsi olur. Düşmem dersin düşersin. Şaşmam dersin şaşarsın. En garibi de budur ya; Öldüm der durur yine de yaşarsın." -Hz. Mevlana- ▬▬ Elem "Aşk acı çekmektir. Sevdiğin mutlu olsa bile başına bir şey gelebilme ihtimalinden korkmaktır. Aşık olmak sevdiğine dua'nda yer vermektir." Tufan "Aşk korkusuzluktur. Sevdiğinin uğruna dünyaları karşına alabilmektir. Aşık olmak sevdiğine bir ömür adayacak kadar cesaretli olmaktır." Iclal "Aşk hatalarıyla sevmektir. Sevdiğini olduğu gibi kabullenmek ve hayatını ona adamaktır. Aşık olmak güçlü olmayı gerektirir." Kiram "Aşk güvenmektir. Sevdiğine kırmayacağından emin olarak kalbini emanet etmektir. Aşık olmak yürek ister." © Tüm Hakları Saklıdır

Donmak üzereyken buldum onu, beyaz teni neredeyse tamamen morarmak üzereydi. Belkide geç kalmıştım... Çaresizlik içinde çırıl çıplak soyundum ve ölü gibi yatan kadının üzerine uzandım. Bedenime yayılan soğuğa inat Azrail ile savaşmaya başladım. Bana gelen bu mucizeyi ona vermeyecektim...