«تو معجزه‌ی کریسمس منی، می‌دونستی؟» لیام بالاخره گفت. یک سال زمان برده بود. «من معجزه‌م؟ تو مثل یه معجزه پیدات شد. توی زندگیم، توی نیویورک، توی میدان تایمز!»

دستای تام نقطه به نقطه بدنمو لمس میکرد، نگاهی به لباسام که پایین تخت افتاده بودن انداختم و چشمام اشکی شدن،دستاشو گرفتم و گفتم: بس کن، من لزبینم!