Przez lufcik do jej życia. #10 w Poezja - 10.04.18 #9 w Poezja - 21.04.18 #6 w Poezja - 01.06.18 #5 w Poezja - 07.07.18

Właściwie to ten twór powstał dość spontanicznie... Miała to być jednopartówka, ale realia kreowanego po drodze przeze mnie świata zaczęły wciągać mnie coraz bardziej, przez co w konsekwencji skończę chyba z nieco dłuższym opowiadaniem ^^'' Autor: Kita-pon Beta: - Gatunek: fantasy, romans Ostrzeżenia: nietypowy, (stylizowany na) "staroświecki" styl i język Opis: Idzie zima. A w zimę nie ma, co robić. A jak nie ma co robić, to i nie ma za co żyć. Wiedźma próbuje poradzić sobie z kolejnymi przeciwnościami losu zesłanymi wprost na jej barki, kiedy na jej drodze pojawia się szczęście w nieszczęściu i ratunek z utrapieniem w jednym. Owo utrapienie jest sponiewierane, zmarznięte i głodne, i najwyraźniej szuka pomocy. Dlaczego jednak zdecydowało się zapukać ze swoją dość nietypową prośbą do drzwi chaty czarownicy? Bo przecież jak wiadomo ten, kto szuka pomocy u wiedźmy, ten...?

❝Droga ku wolności graniczy ze słonecznikami❞ - Martin Firrell

Malowana trudnymi emocjami historia North i Finna, gdzie każdy pod łóżkiem trzyma swoje własne potwory z przeszłości. Czy okażą się one przeszkodą nie do pokonania dla zagubionych w rzeczywistości nastolatków? A może staną się wątłą nicią porozumienia szarpaną przez wichurę wspomnień? "Każda godzina przy nim unosi mnie ponad chmury... Ale wtedy przypominam sobie, co zrobił. Co zrobił mojej rodzinie, tamtemu mężczyźnie, sobie. I spadam. Sześć stóp pod ziemię. Tam, gdzie gnije nasze uczucie."

Bądź malarzem, bądź artystą! - Tak postanowiłam i tego postanowienia trzymać się będę! (Wpierw jednak przyjmijmy, że każda z części tego jakże wybitnego dzieła o bliżej nieokreślonym gatunku to jeden ze skrawków rozpruwającej się, ale mimo wszystko dającej odrobinę ciepła patchworkowej narzuty).

Gdyby ktoś się kiedyś zastanawiał, czy miłość Victora do pudli ma jakąś historię, albo głębsze znaczenie, to tak, ma. Przynajmniej mnie się tak wydaje. A z resztą... Posłuchajcie...

Po pokonaniu Gildii w Agencji zapanował spokój. Jednak jej członkowie nawet nie podejrzewają, że niedługo znów przyjdzie im chwycić za broń, gdyż pojawia się nowy wróg- Zakon Białych Kruków, czyli polscy uzdolnieni.

Powstało to po przeczytaniu lektury. I natchnione moim rysunkiem, który jest okładką właśnie. Mickiewicz mnie nienawidzi XD W sumie nie wiem w której z ksiąg Pana Tadeusza można by to ulokować XD No ale miłego czytania życzę ❤

Ta opowieść jest zbiorem listów do samego siebie. Edit: Eee?? Nie. To nie ty jesteś adresatem ani nawet odbiorcą. Ja też nie. To ma się dopiero wydarzyć. W innym miejscu i w innym czasie. Winden-2005 Edit: Ta książka jest o Czasie, Przestrzeni i o wszystkich rzeczach, które są z nimi związane.