Η Άννα Ρούσο είναι μια εικοσιεπτάχρονη κόρη ενός πολύ γνωστού επιχειρηματία του Λος Άντζελες του Τζακ Ρούσο ο οποίος αν και έχασε την γυναίκα του όταν η κόρη του ήταν μόλις δυο χρονών κατάφερε να μην μεγαλώσει με στοργή και αγάπη. Φυσικά σε αυτό βοήθησε και η γυναίκα του η Σόφη η οποία να και δεν είχε παιδιά την μεγάλωσε σαν πραγματική της κόρη, την σπούδασαν οικονομικά στο Χάρβαρντ με σκοπό μια μέρα να αναλάβει την διοίκηση των επιχειρήσεων του πατέρα της. Τι γίνεται όμως όταν αυτή έχει άλλα σχέδια και θέλει να ανοίξει την δική της εταιρία ρούχων. Ο πατέρας της αρνείται να της δώσει τα λεφτά που ζητάει με αποτέλεσμα να σκεφτεί τον οποιαδήποτε τρόπο για να τα βρει και αυτός δεν είναι άλλος από τον Σεμπάστιαν Κάρτερ. Ένας τριανταπεντάχρονος άντρας εκατομμυριούχος ο οποίος απέκτησε την δύναμη του με νόμους αλλά, και παράνομους τρόπους. Όταν λοιπόν του ζητάει η Άννα τα λεφτά που χρειάζεται αυτός υπόσχεται να της τα δώσει με έναν μόνο όρο.....

Όσα πρόσωπα έχει ένας άνθρωπος, Άλλα τόσα έχει και ο έρωτας... Ποιος θα σωθεί; Και ποιος θα σώσει; Πάντα ήξερε ότι μέσα σε εκείνες τις μαύρες χάντρες, υπήρχε και λίγο καφέ... Σαν ένα άγριο τσακάλι που ηρεμία δεν έχει στο βλέμμα... Αν εκείνος ήταν όμως τσακάλι, εκείνη ήταν φωτιά ολόκληρη... Δεν ήταν Γεράκι, μήτε και λιοντάρι... Ένα άγριο ατίθασο άτι ήταν... Ένα μείγμα εκρηκτικό και ακόμα ποιο επικίνδυνο από όσο φαντάστηκαν οι γύρω της Πόσο ψέμα; Πόση ανάγκη για εκδίκηση; Όσες απώλειες κι αν μέτρησε, αυτή της ψυχής της ήταν η μεγαλύτερη... Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Λένε ότι τα τσακάλια κυνηγάνε σε αγέλες... Ότι πολλές φορές είναι χειρότερα από κάθε άγριο ζώο εκεί έξω. Αδίστακτα και επιθετικά... Φθονερά και άκρως ύπουλα... Τι κι αν είσαι λιοντάρι και βασιλιάς, τι κι αν πετάς... Αυτά πάντα θα σε βρίσκουν... Τσακάλια είναι... Δεν μπορείς να ξεφύγεις... Η μήπως μπορείς; Don't copy ©2024-,2025 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Μια οικογένεια Μία ιστορία... Το Γεράκι, επιστρέφει... Η αναγέννηση έφτασε... Καλώς ήρθατε στη Familia Nostra Πόσα Γεράκια αντέχετε; Δεν είναι ένα πια... Ούτε δύο... Τα αίματα δέθηκαν, η γενιά μεγάλωσε... Η ιστορία γράφεται ξανά μα το μελάνι δεν είναι το ίδιο... Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Ένας καθρέφτης είναι η ζωή... Καμιά φορά , ίσως ζωντανεύει κι όλας... Η Ισμήνη με την Χριστίνα, είναι ένα πρόσωπο και δύο γυναίκες... Δύο χαρακτήρες αλλά μια μορφή... Ίδιες σαν δυο σταγόνες... Μέχρι που ένα βράδυ όλα ανατρέπονται Ένας ξυλοδαρμός είναι αρκετός για να τη κάνει να ψάχνει το ζωντανό της είδωλο... Η Ισμήνη θα μπλέξει σε μονοπάτια επικίνδυνα όταν η αδερφή της βρεθεί χτυπημένη μέχρι θανάτου σε ένα σοκάκι... Πόσο ίδιες είναι όμως; Πόσο ίδιο είναι το κορμί; Πώς μπορείς να ξεφύγεις όταν εκείνος ξέρει; Don't copy ©2024 all rights reserved by Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Οι σχέσεις τών ανθρώπων ήταν ανέκαθεν περίπλοκες και οδυνηρές σε κάθε τους μορφή. Είτε αυτές ήταν συγγενικές, είτε ερωτικές, είτε φιλικές, είτε επαγγελματικές... Κάθε μία έκρυβε μέσα της παγίδες και όχι πάντοτε εξεπίτηδες. Έτσι είναι η ζωή και αυτοί ειμαστε εμείς οι άνθρωποι... Σαν τα καράβια κι εμείς... Ψάχνουμε το φάρο που θα μας οδηγήσει στην ασφάλεια... Σε μια στεριά δίχως καταιγίδες.... Το πρόβλημα είναι όμως, πώς καμία φορά τα φώτα του φάρου σβήνουν και αντί για στεριά, σώμα και κορμί γκρεμοτσακίζονται στα βράχια... Πόσο εύκολα μπορούν να κρατηθούν οι ισορροπίες ανάμεσα σε μια γυναίκα και δύο άντρες; Κάποιος είναι ο φάρος, κάποιος η στεριά και κάποιος τα βράχια... All rights reserved © Ζέτα Ορφανού Απαγορεύεται κάθε αντιγραφή, αναδημοσίευση και αναδιανομή χωρίς τη γραπτή άδεια του συγγραφέα Κάθε πάταξη αυτής διώκεται ποινικά

"Η συμφωνία μας θα έχει διάρκεια εξαμήνου και μέσα σε αυτό το διάστημα θα διαλύουμε μαζί τη ζωή σου βήμα - βήμα."δήλωσε ψυχρά και τα μάτια μου άστραψαν με απορία στην απειλή του. Το σχέδιο της Γκρέις Κίνγκστον ήταν άψογα σχεδιασμένο για να επενδύσει κανείς στη φαινομενικά πετυχημένη εταιρεία της. Ο Άντονι Σίντλερ σιχαινόταν τα ψέματα και η δική της απερισκεψία ήταν η καταλληλότερη ευκαιρία για να πάρει την εκδίκηση που χρόνια περίμενε. Από τη θανάσιμη εχθρό του. Αλλά το μίσος και ο έρωτας είναι δυο δυνάμεις μόνο φαινομενικά αμφίδρομες...

Δύο κόσμοι αντίθετοι ο ένας από τον άλλο. Ζωές προδιαγεγραμμένες ανάμεσα σε γενεές και ελάχιστες επιλογές... Η μήπως όχι; Είσαι έτοιμος να ζήσεις την εμπειρία της επιλογής; Είσαι έτοιμος να γράψεις τη δική σου εκδοχή μέσω εμού; Σας το υποσχέθηκα και για πρώτη φορά στα χρόνια γίνεται πραγματικότητα! Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα. Τόσο η ιδέα όσο και η διεξαγωγή αυτής ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ.

[Υπό Διόρθωση] Adria Nunez. Καλόκαρδο και ανοιχτό πνεύμα. Ευγενική. Γλυκιά. Μέχρι να ξυπνήσεις την σκύλα μέσα της. Η ειρωνεία δεύτερη της φύση. Apollo Armando. Αρχηγός της Ισπανικής μαφίας. Βασιλιάς στο είδος του θα έλεγε κανείς. Σκληρός και άκαρδος. Αλαζόνας και εγωιστής. >Ένας γάμος από ανάγκη. Ένας γάμος ανεπιθύμητος και από τις δυο πλευρές. Μπορεί κάτι όμορφο να γεννηθεί μέσα από κάτι σκοτεινό; Ποσό μπορεί να αλλάξει ο έρωτας έναν άνθρωπο; #1 mafia 10/01/22 #1 greekwattpad 02/05/23 #1 toxic 30/06/23 *Η ιστορία έχει υβριστικό περιεχόμενο όπως και μερικές ακατάλληλες σκηνές .* 1st book in Mafia Feelings series.

Μέρος (Ι) : Ενεστώτας "Πιστευω γλυκια μου Κυβέλη πως διατηρεις απεναντι μου μια ακραδαντη σταση αγάπης-μισους. Απλως δυσκολευομαι να αποφασίσω για το αν αγαπάς να με μισεις ή μισεις το οτι με αγαπας" Μέρος (ΙΙ) : Παρατατικός "Πάντα επιστρέφουμε ο ένας στον άλλον ο,τι και αν γινει. Λες και κάποια μυστήρια μαγνητική δύναμη υπάρχει ανάμεσα μας. Φταίει βέβαια και το ότι τα μέτρια δεν ήταν ανέκαθεν για εμάς. Ή όλα ή τίποτα" Μέρος (ΙΙΙ) : Μέλλοντας "Δεν καταλαβαίνεις. Είναι μάταιο. Όταν μπορείς να σταματήσεις δεν θες και όταν θες να σταματησεις, δεν μπορείς." "Κι όταν βρεθήκαμε για πρώτη φορά, θυμάσαι; Μου απλωσες το χέρι και μου χαμογελασες τόσο τρυφερά σαν να με γνώριζες από χρόνια. Σε κοιταξα και σκεφτηκα...Θεε μου τι αποτομη ευτυχια ειναι αυτη.'' Κυβέλη - Ορέστης.