BU kitapta Exo'yu daha iyi tanıyacaksınız. İYİ OKUMALAR :)

O gün bana ilk defa sarıldı o an öyle bir duygu kapladı ki içimi anlatamam size. Sizinde oldumu hiç boyle ben ilk defa tattım bu duyguyu meğer ne de güzelmiş. Melay'ın hikayesi.. yani Koray Melis' in hikayesi.. Bu hikayede hem güleceksiniz hem ağlayacaksınız hem de sMutluluktan yerinizde duramıyacaksınız.. ~Iyi okumalar dilerim....

Can Alıcı derken gerçekten öldürücü iğrenç espiriler

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

Güney Kore'ye gitmek isteyenleri BTS in fotoğraf ve giflerinin bulunduğu bu kitabıma beklerim^^

Hayatım, fotoğraf kareleri gibi gözümün önünden geçerken duygularım bir ip misali birbirlerine karışmıştı. Sessizlik, yanımda var olan tek şeydi. Gözlerimi karşılayan büyük beyaz ışık beni hayallerimin, duygularımın içinden çekip almak istercesine parlıyordu. Daha fazla direnemediğimi hissettiğimde göz kapaklarımı isyan edercesine araladım. Işıkla karşı karşıya geldiğimde iç çektim, yine aynı yerdeydim. Hiç bir değişiklik yoktu. Başımı mavi örtü kaplı sedyeden kaldırıp küçük beyaz odaya baktım '' Bu günlük bu kadar yeter mi?'' ayaklarımı yere sarkıttım. Her zaman ki, her gün ki gibi soluk ve beyaz tenim karşıladı gözlerimi. Üstümdeki beyaz elbiseyi bacaklarımı örtmek umudu ile çekiştirdim. Sarkıttığım ayaklarımı yere kenetledim ve sedyeye yaslandım. Beyaz odanın içinde kaybolan kapı aralandı. Gelen Semih'di, yanıma yaklaşırken gülümsedi, gülümsedim '' Nasıldım? '' Kafasını salladı ve ellerini kaldırdı ''Her zamankinden çok daha iyi'' Ellerini kafamdaki iğnelere yöneltti tek tek çekerken devam etti ''Nasıl hissediyorsun?'' Dudaklarımı büzdüm ''Bilmiyorum, nasıl hissetmeliyim?'' Elbisemin omuzlarını düzeltti ''Daha iyi hissetmelisin, git gide iyileşiyorsun'' Yüzüme minik bir gülücük taktım, ''Sevindim''

Selam solucan severler :)))

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Henüz 17 yasına yeni girmiş bir genç kız, Beyaz.Annesinin ölümünden sonra hayatı tepe taklak olur ve babasının yanına taşınır.Ankarada yaşamakta olan Beyaz babasının yanında, Antalyada yaşamaya başlar ve tüm dünyası değişir.Yeni okul,yeni arkadaşlar ,yeni komşular ve yeni bir çocukla tanışır ,Rüzgar. Rüzgar ,TDK da yazan ``umursamaz`` kelimesinin patentine sahip olan çocuk,tabi dengesizlik de var.Rüzgar , etrafına saçtığı fırtınanın içine Beyaz`ı da çekmiştir. Rüzgarın geçmişi acılarla doludur bu yüzden Rüzgar yalnızlığı seçmiş bir çoucuktur.Ama bazen en büyük acıları bile dindirebilenlerimiz vardır, işte Rüzgarın acılarını dindirecek olan da Beyaz.İlk aşk birazcık aptallık ve çoğunlukla meraktan ibarettir.Bir insan eğer karşısındakine değer veriyorsa sevdiğindendir,karşısındaki insan gördüğü değeri umursamıyorsa bencilliğinden değil,yaşadığı tecrübelerindendir.Buda bir tecrübe sözü işte. Arkadaslar kitabı okurken lütfen oy vermeyi unutmayin,şimdiden teşekkürler ve iyi okumalar.