*H Μικροσκοπική και ο Επιθετικός* Story description and cast in the first chapter❤

Τζόγος... μια αρρώστια που δεν ξεπερνας ποτε. Δυο επιλογες εχεις... ή τη νικη ή την ήττα. Τι γίνεται ομως οταν χάνεις διαρκώς και δεν εχεις πια τίποτα με το οποιο θα μπορουσες να ξεπληρωσεις στον πιο επικίνδυνο δολοφονο..." για να σωσεις" την ζωη σου εκτος.... απο την κορη σου; Χωρις δισταγμό την πουλας... αλλα και ο δολοφόνος, γιατι την αγοραζει;

Lena: Δεν θα με χασεις, επειδη ποτε δεν με ειχες. Του ειπα αποτομα και απομακρυνθηκα απο κοντα του κοιτωντας τον με ενα βλεμμα που ξεχείλιζε απο μισος. Jason: Τιι; Απόρησε ξαφνιασμενος απο το ακουσμα της δηλωσης μου. Lena: Αυτο που ακουσες! Δεν μπορεσες να με κανεις να σε ερωτευτω, δεν μπορεσες να με πληγωσεις επειδη ησουν και θα παραμεινεις ενα τεραστιο μηδεν στην ζωη μου. Πιστευες αληθεια πως σου έχω συγχωρέσει ολα αυτα που μου εκανες και εσυ και η μαλακισμενη σου παρεα; Ποτε δεν τα ξεχασα. Το μονο που καταφερατε με ολες αυτες τις προσβολες, ηταν να σας μισησω ολο ενα και περισσοτερο. Jason: Μα.. νομιζα πως.. Lena: Νομιζες τι; Οτι σε αγαπουσα; Οτι σε ερωτευτηκα; Τι ηλιθιος που εισαι! Χαχα βαλε να δουλεψει το μυαλο σου λιγο! Ποιος θα αγαπουσε αυτον που τον εκανε να μισει την ιδια του την ζωη; Ποιος; Ποτε δεν σε αγαπησα! Ολα ηταν ενα τεράστιο ψεμα. Ετσι ακριβως οπως επαιζες εσυ μαζι μου, ετσι ακριβως έπαιξα και εγω μαζι σου! Hope you like it!!! Επιτεύγμα: 3η θεση στην κατηγορια Ρομαντικη [08/05/2017]

Sequel of the story : My Asshole Husband Δεν χρειάζεται απαραίτητα να εχεις διαβασει το πρωτο βιβλιο καθως πρόκειται για μια καινούργια ιστορία αγαπης μεταξυ του Angel και της Rosalie R o m a n c e | C o m e d y Story of 2018 Enjoy but do not copy the story!

«Λες και φταίω εγώ που έπεσε πάνω μου» σχολίασε ο Taehyung και ένιωσα μια έντονη ζάλη. «Ε-εσύ έπεσες πάνω μου» παραπονέθηκα διστακτικά «Νομίζεις» πρόσθεσε ειρωνικά Highest rank: #1 in Fanfiction. Do not copy©

'eimai monh kai thelw parea ;)' Highest rank: #1 in jimin #1 in fanfiction #1 in bts Do not copy©

play ▷ Highest; #1 in Horror

"Βοηθ-θεια..." ξεστομισα τραυλιζοντας, επιτρεποντας σε μια πληθωρα δακρυων να πλημμυρισουν το προσωπο μου. "Σ-σε... παρακαλω..." Τα ματια μου εψαχναν απεγνωσμενα για καποιο ειδος συμπονιας μεσα στα δικα του. Δεν γινοταν να μην με λυπαται, παντα προσφεροταν ανιδιοτελως να με βοηθησει, οσο ασχημα κι αν του φαιρομουν. Δεν γινοταν να ηταν ψεματα ολα οσα ειχε κανει. Σωστα; Κουνησε το κεφαλι του γελωντας. "Χαζη." εγειρε ακομα περισσοτερο πανω απ'το προσωπο μου, τοσο που τα βλεφαρα μου εκλεισαν αυτοματα περιμενοντας. "Κανεις δεν μπορει να σε βοηθησει απο εδω και περα. Κανεις." Highest; #1 in vampire

«Αυτή η βεντέτα έχει φτάσει πολύ μακριά.» (Και εδώ παρατηρούμε ότι οι περιλήψεις μου γίνονται όλο και πιο μικρές σε κάθε βιβλίο π ανεβάζω λολ)

«Χέρια ψηλά! Συλλαμβάνεσαι!» «Ω, γαμώτο. Κι εγώ νόμιζα ότι ήσουν ο Χατζηγιάννης στην αρχή και χάρηκα.»