Bazen bir şeyleri gerçekten görebilmek için ambalajın altındakini ya da belki ötesindekini görmek gerekir. Zaten en güzel şeyler hep en garip ambalajlarla gelmez mi önümüze? *Önemli Not*: Bu hikaye, üç kısa hikayeden oluşmasını planladığım Bilimkurgu Kulübü Üçlemesinin ilk hikayesi. Bilimkurgu kulübünün ne olduğunu hikaye ilerledikçe size açıklamaya çalışacağım. Hikayelerin hiçbiri fantastik veya bilim-kurgu türünde değil ama karakterler bu türlerin sıkı hayranları olduğu için bu alanlarda bol bol referans vermeyi planlıyorum. Bu hikayede popüler dizi ve serilerden bahsedeceğim için göndermelerin çoğunu yakalarsınız. Umarım seversiniz. Keyifli okumalar :)

"Lal bir gece, Sabahsız bir pençenin içinde, Bir oluvermişiz."

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

Yeni kitaplarım yayımdadır. +++++ 14.04.2016

İstemediği şeyleri yapmak zorunda kalan bir kız. Masum değildi, kendini ezdiren biri hiç değildi. Siz ne için her şeyinizi feda ederdiniz? Yapmak istemediğiniz fakat yapmak zorunda kaldığınız şey ne için olabilirdi? Her şeyin başladığı nokta, her şeyin biteceği nokta olabilir miydi? Peki olaylar nasıl başlayacak, nasıl gelişecek ve nasıl bitecek? "Elbet bir gün mor, beyaza dönüşecekti."

Bu hikayede klişekerden uzak ve farklı... Bu hikayede sevdiği çocuk için değişen biri yok ya da yaptığı hataların bedelini sevdiğiyle ödeyecek biri! Takıntılı bir psikopat ve ya mafya yok... Bu hikayede gerçekler var... Acı var! Sevgi var! Aşk var! Bu hileyede "Umut Etmek Var..."

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''