'Kijk Bo, er is een verschil tussen jou en Logan. Jij bent Bo, hij is Logan Jij bent zestien, hij is zeventien Jij woont in een villa en hij in een flat.' 'Wat is je punt nou Stacey?' 'Jij bent rijk en hij is arm'. Het verhaal over een meisje die leeft in een wereld waar ze niet thuis wilt horen. _________________________________________ Deel 2 van The Last Numbers. Je hoeft niet eerst deel 1 te lezen maar het is wel handig om verwarring te voorkomen. Ik woon niet in Sydney en weet ook niet hoe alles daar werkt dus het kan zijn dat ik een keer iets fout heb. In dit boek zijn Calum en Rose al in de 30, netzoals de rest van 5sos.

In life there are things that are said, and then there are those that remain unsaid. For Keely Staub, her life mostly remained in the latter category. She kept the one true love, music, hidden from even her best friends. But when one song changed the world she lived in, shaking it to it's very core, everything she knows is about to change. Her future and a past even hidden from her collide as she wades through a world she'd never dared to dream of, allowing her half heart to maybe find an equally broken one in the unlikely source of Seth Ryan.

"De toestand is kritiek. Hierbij roepen we 14 tot 18 jarigen op om te vechten voor de Wolven van Auter." Traag klikt moeder klikt de radio uit, de tranen rollen over haar ingevallen wangen. 'Sarah, kindje van me. Het gaat nog slechter met ons land, die vampieren toch ook!' Wanhopig en boos slaat ze op de tafel. 'We kunnen je legerspullen niet betalen. Laat staan dat je kan vechten! Je hebt je wolfvorm nog niet eens! Waarom? Waarom?!' Ze legt haar hand op mijn wang. Voorzichtig haal ik hem eraf, ze fronst bedenkelijk. Het wordt tijd om haar te vertellen. 'Moeder, ik heb geld van mijn werk achtergehouden.' Ze wordt boos en de stoel schuift woest en piepend naar achter wanneer ze overeind vliegt. 'Wat?! We zijn al zo arm! Sarah!' Ik houd mijn hand omhoog om haar tegen te houden. 'Mam. Niet nog bozer worden. Ik vecht al in het leger sinds de eerste dag toen de oorlog begon.' 'Sarah!' Roept mijn moeder bestraffend en ze grijpt naar haar hart. 'Mam! Ik houdt van ons land! Het is een van de weinige wolfbloed landen! De koudbloeden mogen niet winnen! Ik ga vechten! En nu full-time. Ik steun ons land! Ik hou ontzettend veel van je-' '-Maar je steunt je moeder niet?' Dat is gemeen, nee ik was gemeen. Ik heb alles voor haar verzwegen. 'Mam. Ik ga vechten als je wil of niet, ik ben opgeroepen.' -Gelieve niet te kopieëren zonder SpiritualWolves toestemming )mijn toestemming)- Hoogste ooit behaald 5# op 25-2-2016 Af op 25-2-2016

mijn leven is nooit makkelijk geweest. Ik dacht dat mijn leven nooit beter zou gaan worden. Maar toen onmoette ik een jongen...