"Yüreğim hafif ıslaktır benim kuytu köşelerde ağlamaktan ve rengi hafif uçuktur kurusun diye kaç kez güneşe asmaktan." Sevgisiz ve kimsesiz büyüyen, istenmeyen Asya. Hayatına birini almak istiyordu. Onu anlayacak, dinleyecek, yanında olacak biri lazımdı. Oyundan ibaretti her şey. Küçük bir kız çocuğuydu kendini bu oyuna kaptırdığında. Bulacağına inanmıştı sevgiyi. Bulmuştu da. Elinde tutabilecek miydi bilmiyordu fakat bu defa yaşayacağı yeni bir yıkıma dayanacak gücü yoktu. Yaşam onun için bir şey ifade etmiyordu fakat ölümden de korkmuyor değildi. Sevgi her şeye yetendi. ^°^ 07.04.2018 ^°^

Mezar taşlarından bir bir öpüp ezberlediğim dualardan birkaç tane okudum ve başımdaki siyah örtüyü sıyırıp mezarlıktan sessizce ayrıldım. Yolum çok uzundu, yine engebe doluydu. Ve ben bu engebeli uzun yola kalbim paramparça edilmiş, elinden birçok şey alınmış bir hayatla başlayacaktım. Yine bir şeyler kaybedebilirdim ama yaşamak zorundaydım. Ben bu mahvolmuş hayata veda edemeyecek kadar korkak, yaşamayı hala isteyecek kadar gençtim. İçimdeki ses tam olarak şunu diyordu şimdi: Anneni ve ablanı kaybetmiş olabilirsin, o çok güvendiğin baban da hain birisi çıkmış olabilir ama bu dünyanın sonu geldiği anlamına gelmez. En çıkmaz sokaklardan bile bir kurtuluş yolu her zaman vardır. Gerekirse o önünü kapatan duvarları yık ama yeter ki çabala. Çabalamazsan hiçbir şey sana altın tepside sunulmayacak. Yeter ki çabala. Nefes aldığın müddetçe hayat her zaman senden yana olacak. Canın yansa bile. Evet, canın yansa bile hayat hep senden yana. Gözyaşı dökmeden gülümsemeyi öğrenemezsin. . . . . TÜM HAKLARI SAKLIDIR!

(WattpadMysteryTR okuma listesinde) 🪷 Netflix tadında gizemli bir roman... ●●● O güneşli gün bittiğinde ertesi sabahın bir çıkışı yoktu. Her şey tek bir gecede yıkılmış ve yakılmıştı. Güneş, o günden sonra bir daha hiç doğmamıştı Payam'a. Payam... Türkiye Cumhuriyeti'nin ikinci yavru vatan toprağı. Bütün ülkelerin gözdesi Payam Türk Cumhuriyeti ve dokuz vilayeti... ●●● Kimileri bazı çıkmaz çukurlara savruldu felaketin rüzgârıyla, kimileri sonsuzluk uykusunu tatmaya başladı hayatta kalabilmek adına, kimileriyse kaderin verdiği rollere boyun eğip herkesi koruyan kişi olmak zorunda kaldı çaresizce. Ama unutulan bir şey vardı. O da, bu geceyi asla unutmayacak olan Sanat Aldinç ve Payam şehrinde gerçekleşen darbenin peşine düşen Anka Timi'ydi. 7 Nisan gecesinde büyük bir felaketin eşiğine itilen Payam şehri, o geceden kurtulsa bile kaderin çıkmaz çukurlarında ve sonsuzluk uykusunda olanlara ne olacaktı? Aylar sonra tek bir gecede yıkılan ve yakılan hayatlarının intikamı, birbirlerini tanımayan insanları karşı karşıya getirmişti. MİLOK'un göz bebeği Anka Timi ile Yağmur, Zühre ve Ozan aradan geçen beş aydan sonra artık bir arada olmak zorundadır. Mecburiyetlerin sıraladığı birliktelikler bu kaosun ortasında yeni duygular doğururken herkesin büyük bir savaş vermesi gerekmektedir, çünkü herkes artık bu sinsi savaş oyununun meydanındadır. İsteseler de istemeseler de... Bu savaşta ya güveneceksiniz ya da saf dışı kalacaksınız. Seçim sizin! ●●● Yavru Vatan: Payam | 18.08.2021

"Siz onu hiç tanımadınız tabii. Bilmezsiniz kollarının arasında olmanın verdiği güveni. Öyle bir sarardı ki o kolları, o zamanlar kumral olan şu bembayaz saçlarımdan bir koku çekerdi içine, sonra yeşil gözlerime iki buse kondururdu... Ben babamın evinde, annemin dizinin dibinde küçük bir kız çocuğuyken dahi öyle huzurlu, korkusuz, güvende hissetmemiştim. Ev onun olduğu her yerdi, kollarının arasıydı, sıcak sinesiydi. Huzur, o varsa vardı. Beni öyle severdi ki hayatında hiç sevilmemişsin sen Süheyla derdim kendime. Derdim de bilmezdim işte o sevginin kıymetini. Kör, cahil, aklını kaybetmiş biriydim. Şeyda Bülbüldüm. Size hikâyeyi anlatacağım ancak bilmelisiniz ki bu hikâye benim hikayem değil. Size bir adamın hikayesinden bahsedeceğim." 🍁 "Seni Süheyla... Sadece seni... Bir seni Süheyla, bir seni. Bir seni her şeye rağmen, bir seni hâlâ... " 🦋 Ömrünü yanlış bir aşkın uğruna heba eden herkese.