Hayatı öyle hızlı yaşıyoruz ki, tıpkı otomatiğe bağlanmış bir robot misali ailemizden kopyaladığımız olumlu olumsuz öğrenilmiş alışkanlıkları çaresizce tekrarlayarak koskoca bir hayatı ıskalıyoruz. Olumsuz telkinlerden dolayı yaratıcı düşünmeye cesaret bile edemiyoruz. Yabancı milletlerin bilim insanlarının düşünceleri olan kuramları ezberlemek ve taklit etmekten başka bir şey yapmayan, düşünmeyi sıkıcı bulan, çıkarları için birbirinin kuyusunu kazan, ahlaki değerleri kaybolmuş, tüketim ve eğlence meraklısı maddi varlıklara dönüştük. Çünkü böylesi nefsimize daha cazip geliyor. Herkes halinden çok memnun. Hiç kimsenin de bunu değiştirmek için düşünme yetisini kullanmaya bile niyeti yok. Böyle gelmiş böyle gidecek mi? Bu kitap: Klişe kişisel gelişim seminerlerinde bize dayatılan, şunları uygulamalıyızdan ziyade; toplumsal sosyal yaşamlardan gözlemlediklerimi derleyerek, olumlu eleştiri tadında, hem sohbet edasında hem de biraz olsun yaratıcı düşünme yetinizi açığa çıkarmak için; evde, okulda, parkta dert ortağınız olmaya taliptir. Bu Kitap: Hayallerimize kavuşmayı başaramasak bile, hiç değilse onun için bir şeyler yapmaya çalışmayı, etkili düşündükçe var olabilmenin sırlarını keşfedebileceğimizi, var olmanın muhteşem hazzı ile yaşam sevincimizi ve mutluluğumuzu yakalayabileceğimizi öğrenmeyi temenni etmekte, gerçek düşünce dalgaları içerisinde sörf yapmayı garanti etmektedir. Not: Tüm içerikler (Kapak - Görsel - Metin) telif hakkına sahiptir. Kopyalanamaz çoğaltılamaz

Bilinmeyen numara : Bir kaç gündür telefonunda geziniyorum. Bilinmeyen numara : Rastgele hacklemek istemiştim bu sefer sen denk geldin. Bilinmeyen numara : Sanırım sende tahmin ettiğimden fazlası var. Bilinmeyen numara : Sonunda istediğim aksiyonu buldum gibi.

Fırat bencildi, İsyan Çiçeği asiydi, lakin kaderleri bir yazılmıştı. İkisi birbirine aitti, ayrılık ölüm getiriyordu...

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."