Δείξε μου τον κόσμο! Ναι! Δείξ' τον μου με το δάχτυλο γυμνό. Μ' ένα χέρι μουντζουρωμένο. Μ' ένα χέρι άργασμένο και στεγνό. Και γω να σκύψω να το φιλήσω. Μενέλαος Λουντέμης.

Εκείνη δήλωνε θύμα. Εκείνος έγινε θύμα. Εκείνα τα Χριστούγεννα έγινε το θ(α)ύμα!

Ανελίζ. Μια κοπέλα που ζει στον προγραμματισμένο , ασφυκτικό κλοιό της οικογενειάς της. Μια ημέρα θα ανατραπούν όλα και θα βρει την δύναμη και το θάρρος να πάρει την ζωή της στα χέρια της. Θα μπορέσει όμως να διαχειριστεί τα νέα συναισθήματα που θα βιώσει; Θα το ανακαλύψουμε παρέα. Πρώτη μου απόπειρα συγγραφής. Παρακαλώ να είστε ευγενικοί -ες . Το εξώφυλλο είναι μια μοναδική δημιουργία του καταπληκτικού @KonstantinosSpanos τον οποιο ευχαριστώ για άλλη μια φορά! Καλοκαίρι 2017 Απαγορεύεται η αναδημοσίευση ή αναπαραγωγή (ολική/μερική/περιληπτική/κατά παράφραση) του περιεχομένου του , με οποιονδήποτε τρόπο χωρίς τη προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη. Επίσης απαγορεύονται τα υβριστικά/προσβλητικά/συκοφαντικά σχόλια σε οποιαδήποτε σελίδα του διαδικτυακού τόπου. Θα χαρώ να λάβω σχόλια με την γνώμη σας είτε θετικά είτε αρνητικά. Ευχαριστώ.

Έρχεται σύντομα κοντά σας...! Περιγραφή στην εισαγωγή... Γράφτηκε Φθινόπωρο 2017. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση ή αναπαραγωγή (ολική/μερική/περιληπτική/κατά παράφραση) του περιεχομένου του , με οποιονδήποτε τρόπο χωρίς τη προηγούμενη γραπτή άδεια του εκδότη μιας και τα δικαιώματα έχουν κατοχυρωθεί νομικά . Επίσης απαγορεύονται τα υβριστικά/προσβλητικά/συκοφαντικά σχόλια σε οποιαδήποτε σελίδα του διαδικτυακού τόπου. Ευχαριστώ θερμά.

"Εε δεν θα κοιμόμαστε μαζι;" "Όχι προφανώς." Μα πως μπορεί και τα ρωτάει αυτά. "Υποτίθεται πως είμαστε ζευγάρι", μου είπε και είδα στο βλέμμα του πως είχε εκνευριστεί. "Καλά το είπες. Υποτίθεται. Μπορεί να μην το κατάλαβες έτσι όπως μας το εξήγησε ο κ. David αλλά είμαστε ζευγάρι για τον κόσμο. Εδώ μέσα είμαστε απλά δύο άγνωστοι που μένουν κάτω από την ίδια στέγη", του τόνισα και είδα το βλέμμα του να σκληραίνει. Στα μάτια του διέκρινα πόνο. Τον πόνεσα; Μα πως είναι δυνατόν; Αφού δεν... An interesting story between two totally different people ©PLEASE DO NOT COPY THIS STORY© Περίληψη στο πρώτο κεφάλαιο |Highest Rating| #1 έρωτας ~ 12 Ιουνίου 2020 #1 φιλία ~ 23 Σεπτεμβρίου 2020 #1 γέλιο ~ 23 Σεπτεμβρίου 2020 #1 kidnap ~ 23 Σεπτεμβρίου 2020 #1 comedy ~ 23 Σεπτεμβρίου 2020 #4 badboy ~ 23 Σεπτεμβρίου 2020 #1 young ~ 26 Σεπτεμβρίου 2020 #1 friendship ~ 26 Σεπτεμβρίου 2020 #1 funny ~ 21 Δεκεμβρίου 2022 Ιντζοιι

[ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΈΝΗ] "Για που νομίζεις ότι το έβαλες;" Με ρώτησε, ενώ εγώ εστίασα το βλέμμα μου στα καταγάλανα μάτια του που ξεπρόβαλαν μέσα από την μαύρη μάσκα του. Μου κίνησε τόσο το ενδιαφέρον που επιθυμούσα να την τραβήξω και να αποκαλύψω το πρόσωπο του. "Δεν νομίζω να σου πέρασε από το μυαλό να σε αφήσω να φύγεις έτσι;" Πλησίασε απειλητικά το πρόσωπο του στο δικό μου και είπε με θράσος. Τα μάτια του γυάλιζαν και κατάλαβα πως διασκέδαζε με το τρομοκρατημένο πρόσωπο μου. ▪︎ ▪︎ ▪︎ Ισχύει άραγε αυτό που λένε; Αν αγαπάς κάποιον πρέπει να τον αφήσεις να φύγει; Και αν αυτός σ'αγαπάει πραγματικά, επιστρέφει; ▪︎ ▪︎ ▪︎ Καλή σας ανάγνωση! Wattpad 2018-2020.

Λίγα λεπτά μετά ένα άρωμα αξ τρύπησε τα ρουθούνια μου και έκανε όλο μου το σώμα να ανατριχιάσει. Σήκωσα αργά και βασανιστικά το κεφάλι μου επειδή ακόμα κοιμόμουν όρθια και αντίκρισα το πιο όμορφο πλάσμα σε όλο το πλανήτη. Ψηλός, γυμνασμένος...κάτι μπράτσα... Πωωωω! Γλυκιές φακίδες στο πρόσωπο που φωτίζουν το υπέρλαμπρο λευκό δέρμα του και τα κρυστάλλινα γαλάζια μάτια του. Δεν προτιμώ τους γαλανομάτες αλλά αυτός είναι το κάτι άλλο! <<Μην ενθουσιάζεσαι και πολύ...άπιαστο όνειρο. >> <<Τι θες να πεις? >> ρώτησα τη Στέλλα μπερδεμένη. <<Για τον Πέτρο Ξανθού. Αυτόν δεν κοιτούσες? Ε, σου λέω, δεν αξίζει τον κόπο. Είναι ωραίος, είναι κούκλος αλλά επίσης και πολύ μαλάκας. >>

Η ανάσα του καυτή και σταθερή άγγιζε τον λαιμό μου... Ενώ το όπλο του άγγιζε το γυμνο δέρμα στα πλάγια της κοιλιάς μου... Η ανάσα μου κόφτη και τα μάτια μου πεταγαν σπίθες καθώς η κρυα λεπιδα του μαχαιριού μου άγγιζε τον λαιμό του... -Δεν σου έχουν πει ότι αυτοί που πολεμουν την φωτιά με φωτιά στο τέλος καταλήγουν με στάχτες μωρό μ; είπε με αυτή την κρυα, βραχνη φωνή του... ° ° Μας ειπανε να παιξουμε με την φωτιά... Κανένας όμως δεν μας είπε πως θα καιγομασταν....

Εμπόδια στον έρωτα υπάρχουν πολλά..... Αλλά μπορεί ένα ορθογραφικό λάθος να είναι ένα από αυτά;;; πώς μπορεί να επηρεάσει τον έρωτα ένα τέτοιο εμπόδιο;;; Αυτό θα το μάθουμε κατά την διάρκεια της ιστορίας.... Η ιστορία είναι βγαλμένη από την φαντασία μου, όποια ομοιότητα με ονόματα και καταστάσεις είναι εντελώς τυχαία. Είναι η πρώτη μου ιστορία 😊😊 ⛔"Don't copy this Story" ⛔ Cover by :Κωνσταντίνος Σπανός

"είσαι μεγάλος Μπελάς τελικά, θα σε στρώσω όμως με τον δικό μου τρόπο" μου είπε καθώς ερχόταν προς το μέρος μου, αντανακλαστικά προχωρούσα προς τα πίσω.. "πίστεψε με δεν θέλεις να αργήσεις να με αφήσεις αν καταλάβει κανείς πόσες μέρες λείπω.." είπα ελπίζοντας να με αφήσει επιτέλους.. "θα φύγεις όταν το αποφασίσω εγώ!" είπε καθώς με έφτασε κρατώντας με από τα χέρια.. "άσε με" προσπάθησα να κρατήσω σταθερή τη φωνή μου.. "σσσ, δεν νομίζω να θέλεις!" είπε ασφαλίζοντας τη μέση μου με τα χέρια του.. Η 17χρονη Ιόλη πρωταθλήτρια του καλλιτεχνικού πατινάζ, βρίσκεται στο λάθος μέρος τη λάθος ώρα και στιγμή.. Η ζωή της ολόκληρη κατευθύνεται από τους άλλους, και συγκεκριμένα απο τους προπονητές της καθώς δεν έχει κάποια άλλη ζωή πέρα από τις προπονήσεις της. προφανώς και αυτό θα αλλάξει όταν ο 25χρονος Tζεικ Σμιθ, γνωστός επιχειρηματίας θα αναγκαστεί να την απαγάγει..