"Karadeniz şahit olsun Elif, seni benden kopardılar ama kalbimden sökemediler." Şimdi kader, yıllar önce birbirine "yarim" diye seslenen iki insanı yeniden aynı gökyüzünün altına getiriyordu. Peki ya aşk, gerçekten biter miydi? Yoksa Karadeniz'in hırçın dalgaları gibi, ne kadar susturulsa da bir gün yeniden kıyıya mı vururdu? Bir yanda kahkahalar, kemençe sesleri ve Karadeniz'in sıcaklığı... Diğer yanda yarım kalmış bir sevda, söylenememiş sözler ve hiç kapanmamış yaralar...

❝ İnsanların sana sürdüğü renkler değil, ruhuna sürdüğün renk seni sen yapar. ❞ Bir lanet. Bir evlilik anlaşması. Bir çocuk. Karadağ ailesi, lanetli olduğu söylenen bir kızı evlerine aldıklarında bunun bir evlilik değil, bir çözüm olduğunu düşünüyorlardı. Karmen, yıllardır "uğursuz" diye fısıldanan bir soyun son taşıyıcısı olarak kasabadan çıkarılıp şehrin en sessiz evlerinden birine getirildi. Kaçış sanmıştı. Sadece farklı bir tür esaretti. Karadağ soyadını sürdürecek tek erkek veliaht olan Pamir Karadağ için ise bu evlilik bir duygunun başlangıcı değil, düzenin devamıydı. Planlı, kontrollü ve duygudan arındırılmış bir anlaşma. Bir çocuk. Bir soy. Bir zorunluluk. Ama aynı evin içinde, aynı odada, aynı sessizlikte yaşamak; hiçbir planın hesaba katmadığı bir şeyi yavaş yavaş büyütecekti. Yakınlık. Ve hiçbir anlaşmada yazmayan tek gerçek: Değişim. Bu hikâye, iki insanın birbirine yaklaşmasını değil, birbirine rağmen değişmesini anlatır. Çünkü bazı bağlar seçilmez. Sadece başlar. Her şeye rağmen. UYARI: Bu hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Copyright © Tüm Hakları Saklıdır

❝Yüreğindeki ateşin içinde cayır cayır yanıyordu kadının ruhu. Mahkum edildiği hayatı istememişti oysa... çocukluğu gibi çalınıp alınmıştı gençliği de. Güvendiği her limanın onu yarı yolda bırakmasına da alışmıştı, diğer birçok şeye alıştığı gibi. Şimdi ise içine düşmüş olduğu bir diğer bilinmezliği anlamaya çalışıyordu. AŞK'tan haberi olmayan bir kadındı o, güvenemezdi. Sevemezdi de... Sevmeyi bilmeyen adam ise ona AŞıK olamazdı. Üzer ve kırardı... Bu hikayenin birden fazla kahramanı vardı, lakin hepsi galip gelir miydi... işte orası büyük bir muammaydı. Kıran kırılırdı, üzen üzülürdü. Ama adalet er ya da geç yerini bulurdu.❞ 🌑 3 0 / 1 0 / 2 0 2 1 ALINMASI, KOPYALANMASI VE ÇALINMASI DURUMUNDA YASAL İŞLEM BAŞLATILACAKTIR 🖇 #Mardin 1. 📌 27/01/2022 #Watty 1. 📌 22/05/2022 #Şehvet 1. 📌 13/01/2023 #Yalan 1. 📌 18/01/2023 #Midyat 1. 📌 30/09/2023 #Watty 1. 📌 04/12/2023 #Watty 1. 📌 30/04/2024

Ayrılık Hikâyesidir. Umay evliliklerini daha fazla sürdüremeyeceklerini anlayınca Armandan boşanmak ister. Ancak Arman Umaydan boşanma taraftarı değildir. Arman işleri yüzünden Umay ve kızını aksatması nedeniyle Umay daha fazla dayanamaz. Aralarında görünmez bir bağ olsa da bu evliliğin artık kurtarılacak yönü yoktur. ☀️ Afitap: Arman. Afitap: Bu evlilik artık yürümüyor. Afitap: Boşanalım

❝Sen ve beni, birbirimizden başka kimse iyileştiremez. Çünkü biz yaralarımızı nereden öpeceğimizi biliyoruz.❞ Otuz üç yaşında basit bir terzi olan ama zorunluluktan bir fabrikada çalışan Gülendam, yaşadığı mahallede adı çoktan 'evde kalmış kız kurusu' diye çıkmıştı. Başında şeytandan hallice olan üvey annesi ve onun kızı, arkasından yaptıkları oyun ile Gülendam'ı, mahallenin yıllarca arkasından konuştuğu bir adamla zorunlu evliliğe sürükler. 10.05.2024 -

Yaren Ulusoy, ailesinin isteğiyle yıllardır görüşmediği çocukluk arkadaşı Atlas Onur Gürsoy ile buluşmayı kabul eder. Ancak buluşma gecesi işler yolunda gitmez. İkili sarhoş olur ve kendilerini kaybederler. Ve kader ağlarını sessizce örmeye başlar. 🦢 1. - #İlkBuluşma - 080726 1. - #Sarhoş - 080726 1. - #Görücü - 100826 Yazım Tarihi: 7 Mart 2023

❝İlk annene verdiğin sözleri çiğne, babandan iyi kalan bir şey yoksa nihayetinde. ❞ Alyeska Kül, annesinin sırtına haç işareti kazınarak öldürülmesiyle birlikte bu işin peşine düşer. Rusya'nın en güçlü ikinci örgütüne giren Alyeska'nın ilk görevi, tahtta olan örgüt; Adonislerin varisinin odasına girmektir. Marko Adonis'in. Şeytanlarla dolu masaların içindedir artık. Hiçbir denklem görüldüğü gibi değildir burada. Cehenneme geldiğini düşünür ta ki parmağında sahte bir yüzüğe sahip olana dek. "Biz seninle aynı öfkeye sahibiz. Biz seninle aynı nefrete sarılırız. Bu yüzden birbirimizi düşman sanırdık. Aslında hiç olmamıştık." 𝐏𝐚𝐫𝐚𝐥𝐚𝐤𝐬 𝐞𝐯𝐫𝐞𝐧𝐢 𝐈.

Aynı toprakta büyüyen iki köklü Karadeniz ailesi... Aynı denizin hırçınlığıyla beslenen iki soyadı... Ve yıllardır üzeri örtülmüş bir kan gerçeği. Sırlar iki köklü soyadın üzerinde akıp giderken, zaman yalnızca iki insanın kalbinde durur. Karadeniz birinde hırçınlık, birinde sessizlikten ibarettir. Ve koca konak, iki cinayetin sır perdesini bir imzayla aralayacağından habersizdir. İki farklı insanın yolu, aynı yeminde birleşir ve intikam yemini, onları intikam nikahına oturtur. Yelda, düşmanının kapısını aşk için değil, hesap sormak için çalar. Teklif ettiği şey bir evlilik değil; bir anlaşmadır. Aynı çatı altında, aynı soyadıyla, aynı yatağın iki ucunda iki düşman... Biri gerçeği bulmak için, diğeri geçmişini temize çıkarmak için nikâh masasına oturur. İntikam Nikâhı, aşk ile nefret arasındaki o ince çizgide yürüyen iki yaralı ruhun; kan davası, aile sırları ve saklanan gerçeklerle örülü hikâyesi. Bu nikâhta şahitler susacak, ama geçmiş asla susmayacak.

O kadar zehirliydi ki, beni yok etmesinden korkuyordum... İlk versiyonu kaldırılmıştır. Bölümler düzenlenip yeniden yüklenecektir. ****** Not; kitabın tüm hakları bana aittir. Kopyalanma veya çalıntı gibi bir durum olursa yasal işlemlere baş vurulacaktır. Wattpad'te bu isimde ilk kitaptır. 24/10/2020

"Evlen benimle," dediğimde kendimden emin çıkan sesim beni bile bozguna uğrattı. İlk defa geldiğim bu şehirde, yabancısı olduğum bu dört duvarın arasında ve sadece bir kez gördüğüm bir adama evlenme teklifi ediyordum. "Ne saçmalıyorsun sen?! Böyle bir şey olmayacak!" Kaşları şiddetle çatılırken ses tonu bile öfkesini yansıtmaya yeterdi. "Ben niye tanımadığım bir kadınla evleneyim?!" Ben taraftaki eli yatağın üstünde yumruk hâlini alırken sesi kısıldı. "Üstelik bu hâldeyken..." Belden aşağısının felç olması evlenmemize engel değildi. "Görücü usulü diye bir şey duymadın mı sen hiç?" "Duydum duydum ama senin kadar ısrarcı bir gelin görmedim!" Kınayan bakışlarla bana baktı. Ardından gözleriyle kendini işaret etti. "Gerçekten hayatında sadece bir kez gördüğün ve felçli bir adamla evlenmek mi istiyorsun? Delirmişsin sen!" Benim de kendime göre birtakım sebeplerim vardı elbet. Hayatta hiçbir şeye böyle imkansız gözüyle bakmamalıydı, ona bunu öğretecektim. Oturduğum koltuktan kalktım ve odanın kapısına yönelirken duyacağı bir şekilde konuştum. "Gidiyorum ve dışarıdakilere yakında düğünümüz olduğunu söylüyorum." Ben odadan çıkarken öfkeyle söylendiğini duymuştum. "Deli kadın! Seninle evlenmeyeceğim! Git ve diğer görücülerini bekle!" ••• Bazen, sadece devam edebilmek bile müthiş bir meziyettir. Kaybedişlerin kucağında, hiçliğin ortasında. Bazen de bir uçurumun kıyısında... ••• Bu isimle yayınlanan ilk hikayedir.