"Kim olduğum önemli değil , sadece konuş benimle ."

Beren... Daha bebekken babası tarafından terkedilmiştir. Alkol bağımlısı bir anneyle sefil hayatın pençelerinden yıkılmışlığını hiçe sayıp kurtulabilecek mi? Peki yeni başladığı okulda aşık olduğu çocuğun; babasının sırf kardeşi tecavüz etti diye terkettiği kadının -yani annesinin- oğlu olduğunu öğrenirse? Aşık olduğu çocuğun kardeşi olduğunu ögrenirse daha fazla yaşamak isteyecek mi, pes mi edecek? Berkin... Babası annesini, sırf amcası tecavüz etti diye terketmiştir. Her ne kadar terketse de hala karısına aşık olan, ama inkar eden babasına aslında hala karısını sevdiğini ispatlayabilecek mi? Peki kardeşinin kendi okuluna geldiğini öğrenip, onu kollayınca kızın kendine aşık olmaya başladığını anlarsa? Daha fazla uzatmaya gerek yok. Hadi okumaya başlayalım ;) LÜTFEN VOTELERİNİZİ GERİ ALMAYIN. ÇOK GURUR KIRICI BİR ŞEY "25.08.2015 tarihinden itibaren yayınlanmaya başlanmıştır." "Tüm hakları yiyip yatağımın altına sıkıştırdığım çikolata ambalajlarının arasındadır.''

'Sen ay gibisin. Gecenin karanlığına doğan ay.'' ''Güneş olmayacak mıydı o?'' ''Hayır. Sen aysın. Şöyle anlatayım. Güneş tanıdığım herkes oluyor. Ailem, arkadaşlarım, herkes. Bir araya geliyorlar ve tüm karanlığı dağıtıyorlar. Ama zaman geçiyor ve gidiyorlar. Ama sen kalıyorsun ve tek başına tüm karanlığı aydınlatıyorsun. Ay gibisin.'' ''Ve bu ayın karanlık yüzünü sadece sen görüyorsun.'' Başlangıç: 15 Temmuz 2014 Bitiş: 9 Ağustos 2015

"why dont you come over Valerie?"

Bir kac kucuk yalnis anlasilma, bir kac bakis, populer sanilan bir cocuk, ve inek bir kiz... En iyi arkadaslar, gizli bir iliski, basit bir okul, okulun dedikodusu.. Aslinda onlarin aski basitti... Peki ya aralarina baska engeller girerse ??

"Everything will be okay in the end. If it's not okay, then it's not the end."

“Birincisi-” “Harika, bir de maddelemiş.” gözlerimi devirdim. Beni önemsemeden, devam etti. “Birincisi, kimse bilmeyecek.” “Hah, ben de insanlara piçin tekiyle düzüştüğümü anlatmak için ölüyordum.” Sen bilirsin, der gibi omuz silkti. “İkincisi, duygusal hiçbir şey istemiyorum,” yüzünü buruşturmuştu. “Onlar olmayacak, tamam mı? El ele tutuşmam, asla dudaktan öpüşmem. Şu ağlama şeyleri beni her zaman hasta eder, bu arada.” şüpheyle yüzüme baktı. “Bir de bana aşık olmazsan, sevinirim.”

Lisedeki ilk yılımdan sonra her zamanki Bodrum tatilinin düşüncesi, benim için fazlasıyla sıradandı. Ama sıradan olmayan bir şey vardı ki o da yan evdeki çocuktu. (Tüm hakları yastığımın altında saklıdır)