Legolas i Lauvenil - są nareszcie razem.... Jednak życie daje im kłody pod nogami. Lecz pomimo przeciwności losu - nie poddają się. Czy im się to uda? Czy pomimo tego, że kłopoty często im się przydarzają - uda im się, być ze sobą do końca świata? Zapraszam do czytania kontynuacji przygód Lauvenil - Królowej Smoków !!! (ostatnia część)... ;-) P.S : Okładkę wykonała cudowna : _kasik_ !!! xD

Elfka, która jak była niemowlęciem - zamieszkała w lesie Fangorn. Ma smutną przeszłość, którą nikomu nie wyjawiła. Oprócz złych wspomnień z przeszłości, ma też tajemnicę, którą musi za wszelką cenę ukryć przed innymi. A mianowicie..... tego nie powiem. Będziecie musieli przeczytać tą książkę, żeby się tego dowiedzieć. ( I tom z tej serii). P.S : Większość informacji została wymyślona przeze mnie. (Nie ma jej ani w książkach, ani w filmach). * - ten symbol oznacza, że dany rozdział został poprawiony.

Jak zachowa się król elfów, Thranduil jeśli nagle w jego życiu pojawi się piękna niewiasta. Jest to inna opowieść o miłości w świecie Hobbita. UWAGA duża ilość miłości. Zapraszam! KSIĄŻKA ZAWIESZONA #4 Thranduil - 2022

❝zasnęła na zielonej trawie w swoim domu w zielonym Shire❞ 20 sierpień 2021- 28 sierpień 2024 ❗W książce mogą pojawić się wątki książkowe, których nie ma w filmie. Przed przeczytaniem tego fanfiction radziłabym zapoznać się z trzyczęściowym dziełem J.R.R. Tolkiena.❗

- Jakie nosisz imię - zapytał mnie. Popatrzyłam na niego niepewnie. Starałam się sobie przypomnieć, ale na nic się to nie zdało. - Nie pamiętam - odpowiedziałam po chwili ciszy i odgarnęłam kosmyk włosów za ucho. - Gdzie przebywa twoja rodzina? - zadał kolejne pytanie, jeszcze trudniejsze od poprzedniego. Nie pamiętałam nic, była tylko pustka. - Nie pamiętam - odpowiedziałam to samo co przy poprzednim pytaniu. - A w ogóle coś pamiętasz?! - spytał zdenerwowany Legolas. - Książę, byłam tam tak długo, że nie pamiętam, jaki mam kolor oczu. Nie pamiętam dotyku trawy. Pamiętam jedynie tyle, że orkowie mnie porwali i więzili, bo byłam ich maszyną do zabijania. Kazali mi mordować niewinnych ludzi, abym to ja nie zginęła. Boję się śmierci tak jak każdy. Nikt nie chce umierać - odpowiedziałam i popatrzyła na księcia, który stał w sali i milczał. Ta cisza była niezręczna, bo nie wiedziałam, czy ma coś powiedzieć, czy jednak ma milczeć. - Brązowe. Twoje oczy są brązowe - powiedział i usiadł na wielkim, rzeźbionym z drewna krześle.

Dostępny rozdział, reszta usunięta ze względu na planowane wydanie. Rozdział w wersji surowej/przed poprawkami. Amy próbuje ułożyć sobie życie na nowo i gdy już wszystko idzie ku lepszemu, los na jej drodze znów stawia Barry'ego. Chłopak jest do niej wrogo nastawiony, choć przecież to raczej ona powinna mieć do niego żal. A co jeśli komuś bardzo zależy na tym, by wyalienowana rysowniczka i wytatuowany skater nie pałali do siebie uczuciem? Jedno jest pewne - ona i on są na siebie skazani, a podbramkowe sytuacje i tajemnice mnożą się jak ślimaki po deszczu. "Bo tak właśnie jest. To właśnie teraz robię. Ktoś musi to robić. Piekarze pieką chleb, dziwki dają dupy, a ja ratuję ślimaki. I świat się jakoś kręci." * Opowiadanie to ciąg dalszy historii Amy i Barrego. Jeśli chcesz cokolwiek z tego rozumieć, przeczytaj Destroy Me. Będzie mi bardzo miło😊 Ślimak nie zapomina. Może wybaczyć, ale nigdy nie zapomni o przeszłości. Każde draśnięcie, każda rana, zostawiają ślad na jego skorupie, która robi się coraz grubsza i grubsza. Im częściej się w niej chowasz, tym rzadziej chcesz ją opuszczać. Słońce mogłoby dla ciebie nie istnieć. Udajesz przed innymi, zgrywasz twardziela i w gruncie rzeczy, zaczynasz wmawiać sobie, że nie potrzebujesz nikogo do szczęścia. - Mogliby o mnie zapomnieć. To byłoby takie wygodne.- mruczysz do siebie, kuląc się w swojej ciemnej kryjówce. Pamiętaj tylko o jednym- ślimak zostawia za sobą śluz. Ślad. Po którym ktoś, komu na zależy, trafi i pewnego dnia zapuka do twojego ślimaczego domku. A wtedy co zrobisz? Będziesz mieć jaja żeby wyjść i zmierzyć się z przeszłością? Odwagi, oślizły przyjacielu! Przeszłość to nowy początek. OPOWIADANIE TYLKO DLA OSÓB PEŁNOLETNICH.

#7 w Reylo 05.01.19 #3 w Reylo 16.01.19 #1 w Reylo 16.11.19 Czy wyobrażałeś sobie kiedyś, co by się stało, gdyby pojedynek zakończył się inaczej? Jakby potoczyła się historia w odległej galaktyce? Czy romans Rey i Kylo miałby szansę zaistnieć? Jak zakończy się odwieczna walka między jasną, a ciemną stroną? Czy wreszcie po tylu latach nastąpi równowaga Mocy? A może zapanuję wieczny mrok, mrok tak głęboki, że wszyscy stracą nadzieję? Jeśli wszystko jest stracone oprócz miłości - nic nie jest stracone. Pam Brown Ten, który kocha, powinien dzielić los tego, kogo kocha. Michaił Bułhakow - „Mistrz i Małgorzata" Może zawierać wulgaryzmy. Może zawierać sceny erotyczne. Okładkę wykonała Darthdeth: https://www.wattpad.com/user/darthdeath Praca bierze udział w konkursie literackim "Pióro 2018"

"Nie poznaliśmy się po to, aby o sobie zapomnieć..." Miłość nie zawsze jest usiana różami i pozbawiona wszelkich trosk. Adelina i Legolas przekonali się, że ich uczucie wymaga od nich tysiąca wylanych łez i ciągłych bolesnych poświęceń, ale są pewni, że nie poznali się po to, by o sobie zapomnieć. Czy będą musieli pożegnać szczęście?

UWAGA!!! Opowiadanie jest stopniowo poprawiane. Rozdziały oznaczone gwiazdką (*) są już poprawione. Trzynastu krasnoludów i jeden hobbit. Niby znana historia, lecz co się stanie gdy wkroczą do niej kolejne postacie? Co, jeśli lady Galadriela ma jeszcze jedną córkę? Jaki będzie los Miriel, gdy na jej drodze pojawi się przystojny książę Legolas? Na te i inne pytania znajdziecie odpowiedź właśnie w tej książce. Ale uwaga! Cena wolności i miłości potrafi być wysoka i nigdy nie wiadomo, komu przyjdzie zapłacić najwyższą stawkę...