"...a mroźny wiatr przygrywał zimie hymn na ośnieżonych świerkach, i tak jej zawiewał, gwizdał, grał..." © ambrozedd 2017 cover by @ariellyons

Złamałeś daną mi obietnicę, Danielu, ale jesteś tam gdzie zawsze chciałeś być. W końcu jesteś ponad chmurami.

Daniel naprawdę ma nadzieję i wciąż stara się przekonywać Johanna, że będzie tylko lepiej. I kim jest Forfang, aby zaprzeczać? Kontynuacja Treasure :) Pisana wspólnie z @romekburki ;)

Daniel naprawdę siebie nienawidzi. Nie jest zadowolony z niczego co do tej pory osiągnął, nie potrafi patrzeć w lustro i chwalić siebie. A Johann z całych sił stara się pokazać mu, że jest jego największym skarbem.

Ten dzień był jak drugi strzał, historia zatoczyła koło i dane nam było pożegnać się jeszcze raz.

To miał być kolejny, niczym nie wyróżniający się wyjazd na zawody. W planach było robienie zdjęć, trzymanie kciuków i rozcieranie dłoni w obawie przed ich zamarznięciem. Na jakiekolwiek romanse nie było miejsca. Ani siły. Los miał inne zdanie. ACHTUNG: Pierwsze rozdziały dosyć rakotwórcze!

Piszę listy, bo moja terapeutka uważa, że to mi pomoże. Piszę chociaż wiem, że ich nie dostaniesz. Piszę, by uporać się z przeszłością. Piszę i przypominam sobie wszystko co zdołałam ukryć przed samą sobą. Piszę wiedząc, że sprawiłeś, że się uśmiechałam. Piszę pamiętając, że to ty doprowadziłeś mnie do łez. W końcu piszę, bo mam nadzieję, że wyleczę się z miłości do Ciebie. Na końcu duszę się płaczem, bo zrozumiałam, że wciąż mi zależy. Pomimo tego wszystkiego co mi zrobiłeś, pomimo tego jak mnie skrzywdziłeś. ZAKOŃCZONE

Pisałam listy, bo moja terapeutka uważała, że to mi pomoże. Pisałam chociaż wiedziałam, że ich nie dostaniesz. Pisałam, by uporać się z przeszłością. Pisałam i przypominałam sobie wszystko co zdołałam ukryć przed samą sobą. Pisałam wiedząc, że sprawiłeś, że się uśmiechałam. Pisałam pamiętając, że to ty doprowadziłeś mnie do łez. W końcu pisałam, bo miałam nadzieję, że wyleczę się z miłości do Ciebie. Na końcu dusiłam się płaczem, bo zrozumiałam, że wciąż mi zależy. Pomimo tego wszystkiego co mi zrobiłeś, pomimo tego jak mnie skrzywdziłeś. Okazało się, że zostaliśmy oszukani. Osoba, która mnie wspierała przez cały czas, stała za tym. Teraz jesteśmy szczęśliwi w Monachium, ale czy będzie tak zawsze? ZAKOŃCZONE

❝Czy to nie szczyt abstrakcji, że pragnę czegoś, co jest tak nieosiągalne?❞ Pragniemy tego, co nieosiągalne. Lecz nie zawsze to, co w teorii jest nieosiągalne, takim właśnie jest. Fanfiction o sympatycznym niemieckim skoczku - Andreasie Wellingerze. 😁 treść pełna✔ ©lil_ass_kicker