"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

Davetsiz misafir "O'nu istiyorum." sağ işaret parmağı ile beni işaret etti. Ben gözlerim kocaman olmuş bir şekilde şokla o'na bakarken, beni karpuz seçer gibi seçerek, 'Onu istiyorum. ' demesi zihnimde binlerce defa yankı yaptı. Yavaş bir şekilde yanıma doğru yürümeye başladı. Ardından yanıma oturup yüzünü yüzüme çevirdi. Benim halim ise ifşaydı. Kocaman açılan gözlerime, mutlulukla eşlik eden ağzım gözlerimi kıskandıracak kadar çok açıldı. Vücudumda tatlı bir ürperti gezindi. Sınıftaki bütün kızlar sinirle bizi izliyorken erkekler durumdan memnundu. En azından sevgililerini Kamber'e kaptırmamışlardı.

Babasının zorla evdendirerek hayatını mahvetiği sıradan bir kızdım. Hemde bir kendini altı yaşında sanan kocaman bir adamla evlendiriliyordum. Kendi karanlığına farkında olmadan beni de çeken bu deliyi o kör kuyudan çıkarmak zor olacaktı. Zorla yapılan bir evliliğin iki kurbanıydık. Hangimiz hangimizi kurtaracaktı en ufak bir fikrim yoktu. Yine de asla bu adamın hayatımın merkezi olacağı gerçeğini önceden kestiremezdim...