Almanya'ya gitmemle hayatımın degismesi, neredeyse ayni anda oldu. Yeni okuluma alısmak bir yana bir de evde beni bekleyen bir cocuk vardi. KUZENİM!

Herşeyini kaybeden bir kız düşünün. Geçmişinde bıraktığı hayal kırıklıklarını bile henüz atlatamamışken herşeyini kaybeden bir kız. Ve bir de erkek. Geçmişte yaptığı hatalar için hala kendini affedemeyen, bütün ailesini bir kazada kaybeden bir erkek. Bu ikisini hayat bir araya getirirse ne mi olur? Okuyun ve görün..

Geçen senelerin beni bu kadar olgunlaştırabileceğini hiç düşünmemiştim.Düşünemediğim için böyle oldu sanırım.Sevdiğim ya da adına sevmek denilemeyen 2 adam.Uğrumda canlarını verebilecek arkadaşlar.Seneler önce hepimiz aşıktık.Belki de her şey İstanbul'a gelmemle başlamıştı bilemiyorum.Dediğim gibi seneler önce hepimiz aşıktık.Şimdi ise hiç birimiz yokuz.Ben yokum.Ben yok oldum.Canımı bağışlayabileceğim adam gitti..Yalnız kaldım..Tutunabileceğim dalım kalmadı..Toprağın altında yatan bedeniyle karşı karşıyayım şimdi..Karnımdaki öksüzle birlikte..

Seni geçen gün beyaz gelinliğin içinde gördüm ya hani, dedim ki kendi kendime; '' Oğlum işte evleneceğin kadın karşında. Tut elinden kırma kalbini, yürü onunla aynı yolda...'' '' Buse benim şehrim İstanbul'du. Şehrimin içinde sen vardın, benim içinde sen. Şimdi İstanbul'umu bir kez daha terk etmeden soruyorum sana. Benimle bir hayat kurar mısın? Biraz önce şahit olarak attığımız o imzaları, bir de '' EVET '' dediğimiz için atar mıyız? '' Benimle Evlenir Misin?